De revanche van de verschoppelingen bij PSV

EINDHOVEN, 16 DEC. Wat is de overeenkomst tussen de twee doelpunten van PSV gisteravond in het bekerduel tegen Willem II? Beiden werden gemaakt door spelers die dit seizoen aanvankelijk niet op het voorkeurslijstje stonden van trainer Aad de Mos: Peter Hoekstra en Mitchel van der Gaag. Ze waren de verschoppelingen in de Eindhovense selectie. Spelers die in de ogen van de technische staf te kort kwamen voor de absolute top. Maar sinds PSV genoegen neemt met een plek op het tweede plan bloeien ze op in de weerwil van alle kritiek. Vooral de revanche van Peter Hoekstra mag er zijn, in een elftal dat verder zo kwetsbaar blijft als een naakte baby in een sneeuwstorm.

Arrivés als Gullit en Van Basten lieten zich vorig seizoen nog lovend uit over de twintigjarige jeugdinternational. In het San Siro, waar PSV een dramatische indruk achterliet als landskampioen, was hij in hun ogen de enige Eindhovenaar die wat had gepresteerd.

Trainer Hans Westerhof gaf hem vorig seizoen alle ruimte. Terwijl het opstellen van een linksbuiten een beetje tegen zijn principes was. Westerhof streefde immers naar een twee spitsen-systeem en daarin kan een typische flankspeler als Hoekstra nooit gedijen. Maar de inmiddels tot jeugdcoördinator gedegradeerde oefenmeester legde zich neer bij het ontluikende talent. Misschien had Westerhof ook wel om een andere reden een zwak voor de blonde aanvaller. Met de vader van Peter Hoekstra speelde hij immers ooit samen in het eerste van zaterdagamateur ACV. De club waar ook de linksbuiten door PSV werd ontdekt.

Alle positieve verhalen over Hoekstra, die op veertienjarige leeftijd huis en haard verliet om zich honderden kilometers zuidelijker op het jeugdinternaat van PSV te laten vormen tot profvoetballer, maakten weinig indruk op Aad de Mos. De 'puinruimer' uit Den Haag vroeg zich af wat hij aan moest met een aanvaller die niet scoorde en zelden de achterlijn haalde. Na hem aanvankelijk wat te hebben misbruikt als linkshalf zette hij dan ook resoluut een streep door de naam van Hoekstra. Kalusha kreeg wat hem betreft op de linkerflank de voorkeur. Maar zoals alle afgeschreven spelers onder De Mos vroeger of later een nieuwe kans krijgen, stond ook Hoekstra enige weken geleden tegen VVV plotseling weer in het basisteam. Kalusha moest het achter de spitsen proberen en toen dat mislukte was er geen plek meer voor hem in PSV I. Opgestaan, plaats vergaan.

Voor Hoekstra betekende dat het einde van een moeilijke periode. Hij had altijd weinig verweer tegen de kritiek van De Mos gehad. De cijfers van vorig seizoen spraken immers niet in zijn voordeel: negentien wedstrijden gespeeld, twee keer ingevallen, nul treffers. Maar zie daar, sinds een paar dagen kent het Eindhovense publiek Hoekstra ook als een doelpuntenmaker. Tegen Volendam scoorde hij zaterdag al en gisteravond was het tegen Willem II weer raak. PSV stond met 1-0 achter. Voornamelijk te danken aan de weifelende doelman De Ron die de aan zijn rug geblesseerde Van Breukelen verving en bij een voorzet van Van Hintum niet verder uitliep maar haastig zijn doel weer opzocht waar Van Arum de openingstreffer ingleed.

Hoekstra slalomde even later langs John Feskens en Leon Meijs en schoot vervolgens vanaf twintig meter de bal in de rechterhoek. “Het zal wel toevallig zijn, maar met Willy van der Kuylen en Arthur Numan ben ik net een week aan het oefenen op het maken van doelpunten”, aldus de gelukkige linksbuiten. “Dit is goed voor mijn zelfvertrouwen.”

De moeilijke periode lijkt al weer ver achter hem te liggen. Hij zat in september volledig in de put. Zijn verkering was uitgegaan en afgezien dat De Mos het niet in hem zag zitten worstelde hij met een blessure. Alleen Rinus Israel, coach van Jong Oranje, bleef in Hoekstra geloven. Zich laten omvormen tot linkshalf leek hem geen goede gedachte. “Dan moet je zoveel verdedigend werk doen dat je nooit meer kracht overhebt voor een goede aanvallende actie. Nu probeer ik een beetje te wisselen met de andere spitsen Kieft en Meijer. Daardoor kan ik dus ook in het centrum opduiken. Maar mijn geliefde plek blijft toch de linksbuitenplaats. Als flankspeler hoef je slechts een man voorbij en dan heb je de ruimte.” Hoekstra werd gisteren door Willem II-trainer Reker gefeliciteerd. Alles zit weer mee, zelfs zijn verkering is weer aan.

Ook Mitchel van der Gaag speelt al weken een rol in de terugkeer van de wrekers. Sinds het duel met FC Utrecht op 17 oktober miste de verdediger geen wedstrijd meer in het eerste van PSV. Terwijl hij toch in beginfase van het seizoen op de nominatie stond te worden uitgeleend. De Mos liet wel doorschemeren dat hij gecharmeerd was van zijn talenten, maar aan de andere kant kreeg de ex-Spartaan te horen dat hij naar de achtergrond zou verdwijnen als Van Tiggelen en Faber weer fit zouden zijn. Vooralsnog is dat niet gebeurd.

Van der Gaag kon naar Roda JC, Sparta, FC Twente, FC Groningen en MVV. Rob Baan van FC Twente is zelfs een paar keer in Eindhoven geweest om te praten over de huursom. Alles leek in kannen en kruiken, maar De Mos liet Van der Gaag toch niet gaan. Wel stelde hij hem de afgelopen maanden elf keer op.

Misschien was het vooral de eerste indruk die bij De Mos slecht viel. Van der Gaag was afgelopen zomer op vakantie geweest bij Romario in Brazilië. Toen hij terugkwam miste hij een deel van de voorbereiding door een zware griep met de symptomen van de ziekte van Pfeiffer. De Mos dacht dat hij de kantjes eraf liep. Maar eenmaal hersteld zou Van der Gaag hem niet meer teleurstellen. Zoals ook Leen Looyen (NEC) en Rob Jacobs (Sparta) aanvankelijk een verkeerde indruk van hem kregen.

In de lucht is Mitchel van der Gaag bijna niet te kloppen. Over de grond heeft hij moeite met de opbouw. Vandaar dat Reker gisteravond een mannetje op Popescu zette om zo Van der Gaag in balbezit te dwingen. Bij vrije trappen en corners gaat hij steevast naar voren en bewijst hij wel zijn waarde. Zoals gisteravond toen hij PSV naar de kwartfinales van het bekertoernooi kopte. Daardoor houden de Eindhovenaren in elk geval uitzicht op één prijs.