Kruidenbuurt vecht tegen vuil en verloedering

EINDHOVEN, 15 DEC. De vrijwilligers in de buurt-infowinkel aan het Eindhovense Lavendelplein zijn tevreden. In hun strijd tegen de verloedering van de wijk hebben ze steun gekregen van hun burgemeester. “Ik wil samen met u optreden tegen mensen die zich helemaal nergens wat van aantrekken en daarmee de buurt verzieken”, schrijft burgermeester R. Welschen in een brief aan alle bewoners van de Kruidenbuurt. “De politie zal voortaan optreden tegen iedereen die de regels aan zijn laars lapt en er willens en wetens een puinhoop van maakt. Vandalen en mensen die bomen in hun straat omzagen worden bekeurd en caravans die op straat gestald staan moeten binnen een week verdwenen zijn.”

De caravans zijn de vrijwilligers van de Stichting Buurtbeheer Kruidenbuurt al jaren een doorn in het oog. Alle partijen die zich met het buurtbeleid bezighouden zitten aan de koffie in het fris geverfde kantoortje van de infowinkel. Wijkagent B. Lesterhuis gaat met de koektrommel rond. “De geloofwaardigheid van het hele buurtbeleid stond op het spel”, zegt hij. “En het voortbestaan van het buurtoverleg dat de verloedering hier tegengaat.”

“De Kruidenbuurt was altijd een arbeiderswijk”, vertelt Voorzitter R. van Herk. Dat veranderde toen de wijk eind jaren zeventig werd gerenoveerd en veel bewoners verhuisden. “Toen kwamen hier vooral de lage inkomens, werklozen en allochtonen. Buren kenden elkaar niet meer, de buurt viel uit elkaar en vervuilde.” Van Herk, die via de peuterspeelzaal actief werd in buurthuis deKruidenhof, wilde iets doen. “We hadden klachten over simpele dingen als vuil op straat maar geen idee bij wie we moesten zijn. Het heeft jaren geduurd voor we die contacten hadden.”

“In 1985 beleefden we hier een hete zomer”, zegt gemeentelijk wijkcoördinator F. van den Tillaard. De politie wilde de wijk niet meer in. De agenten voelden zich bedreigd, knikt de wijkagent. “Caféterreur,criminaliteit, burenruzies en vernieling verziekten de hele buurt.” Van de Tollaard, die destijds politievoorlichter was: “Ze hieldenfeesten op straat. De politie werd weggeslagen. Er heerste anarchie.”

De gemeente wilde geld geven om de buurt te verbeteren, maar stond erop dat debewoners zelf met ideeën kwamen. Uit onderzoek van de buurtstichting kwamenvooral het vuil en de hondepoep naar voren als bronnen van ergernis. De meeste bewoners bleken van goede wil en hadden het gevoel dat maar een kleine groep de problemen veroorzaakte. De buurtstichting maakte een lange lijst plannen.

Veel ideeën zijn of worden inmiddels gerealiseerd. Er is bijvoorbeeld een team dat lik-op-stuk onderhoud uitvoert bij vernieling. Ongeveer zeventig mensen werken vrijwillig op de kinderspeelplaats of de Tweede Akkermuntstraat, in de 'veegklup', als cursusleider Nederlands of in de wijkwinkel. Gemeente-ambtenaar Van den Tillaard: “Ik doe alleen iets als er hier ideeën zijn. Dan zorg ik dat de mensen van de betrokken gemeentediensten om tafel zitten.”

Een jonge Turkse vrouw brengt verse koffie rond. “Een banenpoolster, een van de 28 mensen die we samen met het arbeidsburo aan het werk hebben gekregen”, zegt voorzitter Van Herk. Het buurtkantoortje kijkt uit op het Lavendelplein, waar op aanwijzing van de bewoners een hondentoilet, een voetbalveld en een kinderspeeltuintje zijn verschenen. Caravans zijn niet te zien. “De brief heeft gewerkt, ze zijn allemaal weg”, zegt de wijkagent tevreden. “Nou ja, een paar straten verder staat er nog een. Maar ik heb de eigenaar gesproken. Vandaag is hij weg. Of morgen.”