Joe Goodthunder

Wat de Indianen betreft: het heeft mij altijd geleken dat Amerikaanse aanspraken op vrijheid en gerechtigheid onlosmakelijk verbonden waren met diefstal en doodslag. Het lot van de Indianen was van deze beschaving geen bijprodukt maar de essentie. Zo denk ik er nog steeds over. Maar niet zo vaak meer.

Joe Goodthunder was een mager kereltje van 84. Een zeer been kluisterde hem aan een rumoerig tv-toestel. Hij woonde in een vierkant huisje in het Lower Sioux Agency. In 1862 was deze streek het toneel van de Minnesota Uprising, het begin van de prairie-oorlogen die zouden voortduren tot december 1890, de slachtpartij bij Wounded Knee.

Joe wees naar het raam, alsof je maar naar buiten hoefde te kijken om te zien wat er gebeurd was. Zijn opa had het meegemaakt. Maar wàt die nou precies had meegemaakt, of hij gedood had of gedood was, bleef in het midden. Evenmin werd duidelijk wie van de twee, Joe zelf of zijn grootvader, als timmerman in St. Paul had gewerkt, toen de sidewalks nog van planken werden gemaakt.

Echt helder was eigenlijk alleen dat die ochtend een jong katje door het raam was gekropen en de hor op zijn staart had gekregen. Joe schaterde het uit en schaarde zich op slag onder mijn favoriete Sioux.

Op zo'n moment is de werkelijkheid als een fruitschaal. Je neemt maar waar je trek in hebt.