Afgelopen weken speelden de beste bridgers van ...

Afgelopen weken speelden de beste bridgers van Nederland om het NK voor viertallen. Voor de oorlog werd bridge in Nederland nog beschouwd als een elitaire bezigheid. Op bovenstaande foto uit 1933 kaarten de heren van Den Bosch en Breda tegen elkaar. In Amerika was het spel veel populairder, vooral in joodse handelskringen waar men aan de bridgetafel om duizenden guldens gokte. De Verenigde Staten is de bakermat van bridge. Hoe de benaming ontstond, is minder duidelijk. Misschien uit het Turks, of uit het Russisch. Dat het bridge is afgeleid van het gelijknamige Engelse woord voor 'brug', berust op een wijdverbreid misverstand.

Het soort bridge zoals dat nu gespeeld wordt, is nog geen zeventig jaar oud. Hetvertoont sterke overeenkomsten met het spel whist, dat in Engeland al in de achttiende eeuw werd gespeeld. Het grote verschil is de troefkaart, die bij whist wordt bepaald door de laatste kaart om te draaien. Bij bridge wordt er geboden. In 1903 ontstond in de VS het auction-bridge dat weinig verschilde van whist.

De definitieve spelregels ontstonden op een Amerikaans cruiseschip. De beroemde bridger Harold S. Vanderbilt (een achterkleinzoon van Cornelis, die de Amerikaanse spoorwegen aanlegde) stelde tijdens de tocht via het Panamakanaal het verveelde reisgezelschap voor onderweg wat te bridgen. Vanderbilt en zijn medespelers voerden een nieuw scoretabel in. Een Franse dame stelde vervolgens voor om de partij die een manche gescoord had, 'kwetsbaar' te maken. De aangepaste spelregels leidden tot een nieuwe benaming: het contract-bridge.

Nederland is een van de 90 aangesloten leden bij de internationale bridge-federatie. De nationale bridgebond telt momenteel 94.000 leden en naar schatting zijn er vijf maal zoveel recreanten. Dit jaar won een Nederlands zestal de wereldtitel in het Chileense Santiago. Sinds 1975 kunnen de partners elkaar niet meer in de ogen kijken en de tegenstanders elkaar geen trap meer geven. Sinds een aantal Italiaanse topbridgers elkaar het spelen onmogelijk maakte, wordt bij officiële wedstrijden een scherm diagonaal boven maar ook onder de speeltafel geplaatst. De afscheiding bederft het kijkplezier, maar voorkomt afkijken en blauwe plekken van de spelers.