DCC en MD

In het artikel 'Opvolgers muziekcassette vereisen fors handboek' (NRC Handelsblad, 3 december) van redacteuren Kasper Jansen en Michel Kerres staan enkele onjuistheden.

Het belangrijkste doel, wereldwijd gezien, van DCC is: het weergeven van voorbespeelde cassettes met een digitale kwaliteit die verder kan gaan dan die van de CD (de CD is afgegrendeld bij 16 bit, de DCC bij 18 bit. het systeem kan daardoor in theorie een hogere natuurgetrouwheid realiseren, dan al niet nu dan toch wel in een later stadium).

Noch in de analoge, noch in de digitale cassette zitten tandwielen. Wel heeft de DCC-cassette een vergrendeling tegen bandlussen.

Merkwaardig is de opmerking over de onaangename verrassingen die de techno-leek bij thuis-produktie van een digitale opname ondervindt: “Men moet een digitale bron hebben”, slaat de plank mis. Elk analoog signaal (radio, cassettedeck, maar ook de gewone, analoge uitgang van elke CD-speler) wordt, vrijwel verlies- en ruisvrij opgenomen. Daarbij komen dan nog de voordelen van digitale indicaties op de band, wat onder meer het terugzoeken sterk vergemakkelijkt. Het verkort ook sterk het snelzoeken bij een DCC-speler. Het systeem weet altijd exact waar elke opname staat. Vaak hoeft de band slechts van A naar B te worden omgeschakeld en een stukje te worden afgezocht. De zoektijd van 1 minuut, zoals in het artikel staat, komt maar weinig voor.