Vermelken

Het artikel van Marion de Boo over toelating van insektenvirussen in de kasteelt (W&O, 2 december) heb ik met ontzetting gelezen. Wat voor mensen zijn het die deze bestrijdingsmethode bedenken? Hebben ze dollartekens in hun ogen? Of is een schoon milieu voor hen een soort afgod geworden, in naam waarvan de meest verschrikkelijke wreedheden toegestaan zijn?

'Vermelken' is een mooi, beeldend woord: in de loop van zes dagen in een zak met vloeistof veranderen. Ik hoop dat het nooit met mij gebeurt. Ik wens het mijn ergste vijand niet toe. Ik wil niet dat het welk levend wezen dan ook wordt aangedaan, waar ook in het heelal, en om welke reden dan ook.

Deze methode schreeuwt om een verbod. Dan maar liever vergif. Of helemaal geen snijbloemen meer. Paprika's als onbetaalbare luxe, of regeringssubsidies om de rupsen met de hand te laten verwijderen. Rupsen als goedkope worstvulling. Kassen met luchtsluizen, waardoor geen vlinder ooit meer binnen kan komen. Alles wat men maar wil, maar niet zoiets als dit, en liever ook geen sluipwespen.

Bovendien: het virus zou onschadelijk zijn voor de mens. Maar als men er tonnen van gaat produceren - veel meer dan er ooit op aarde zijn geweest - dan zullen er mutaties in het virus optreden. Op een dag komt er een versie die de mens aantast. Het zou een ramp zijn van bijbelse proporties.