Bewijs laatste stelling Fermat vertoont wel degelijk enkele hiaten

Het bewijs van de Britse wiskundige Andrew Wiles voor de beroemde laatste stelling van Fermat vertoont nog hiaten. Daarover kan geen misverstand meer bestaan, sinds de Princeton-professor zelf het afgelopen weekend via Internet (het internationale computernetwerk waarmee wetenschappelijke onderzoekers uit de hele wereld met elkaar communiceren) een korte uiteenzetting gaf van de stand van zaken, 'gezien de speculaties over de stand van mijn werk'.

Al langer deden geruchten de ronde dat de referees die Wiles' manuscript aan het doorvlooien zijn, inderdaad fouten hadden ontdekt. Maar het was steeds onduidelijk, hoeveel geloof er aan deze geruchten moest worden gehecht. Wiles zelf heeft zich sinds juni stil gehouden.

Daar is nu verandering in gekomen met de korte verklaring. 'Tijdens het review-proces,'' schrijft Wiles, 'zijn een aantal problemen naar boven gekomen, waarvan de meeste inmiddels zijn opgelost, maar een in het bijzonder nog niet.'' Voor de liefhebber: het gewraakte probleem betreft de 'uiteindelijke berekening van een precieze bovenlimiet voor de Selmer groep in het semistabiele geval (van de symmetrische kwadraat-weergave verbonden met een modulaire vorm)'. Die berekening is namelijk op het moment nog 'incompleet'.

'Ik denk,'' schrijft Wiles hoopvol, 'dat ik in staat zal zijn om dit in de nabije toekomst af te ronden, gebruik makend van de ideeën die ik in mijn lezing in Cambridge heb uiteengezet.'' Wiles refereert hiermee aan de lezing in juni waarin hij zijn claim wereldkundig maakte.

Wiles vervolgt: 'Het feit dat er nog veel werk aan het manuscript moet worden gedaan, maakt het nog steeds onbruikbaar voor uitgave als een preprint. Maar in mijn collegeserie in Princeton vanaf februari zal ik een volledige uiteenzetting van dit werk geven.''