Veertig jaar geleden

Waarom ik het Voetbaljaarboek over 1953 van de plank pakte, had met elementaire rekenkunde te maken: 1953 is immers veertig jaar geleden. Hoe zou de voetbalcompetitie in de hoogste regionen toen zijn verlopen? Als uitgangspunt telt de eerste speeldag in december. Het regende toen niet, maar omdat er de week tevoren overvloedige nattigheid was geweest, gingen vier wedstrijden niet door in een over vier afdelingen (A,B,C, en D), opgedeelde competitie. Drie terreinen waren onbespeelbaar, terwijl RCH-Wageningen tien minuten voor tijd werd gestaakt. Vechtpartijen? Nee, mist. RCH stond in A bovenaan en bovendien met 3-0 voor en bij Wageningen moesten bepalende spelers als Charlie van der Weerd en Jansen uitvallen. Een goed seizoen maakte het Utrechtse DOS door. Men stond op de derde plaats en versloeg deze zevende december Frisia met 5-1. Ook de nummer twee, Ajax, won, maar benauwd: met 1-0 van Enschedese Boys. Misschien verklaarde de afwezigheid van Rinus Michels het een en ander. Uitstekend spel viel te genieten bij Heracles, dat Sneek met 6-2 wegspeelde. De ploeg uit Almelo was technisch oppermachtig en (zo staat erbij) “het was een uiterst-correct gespeelde wedstrijd”.

Een 'diepere achtergrond' bleek de uitslag van de krachtmeting tussen Be Quick en Stormvogels te hebben. De Groningers verloren met 2-1 en tevoren was trainer Lodenstyn op non-actief gesteld. Volgens sommigen slaagde hij er niet in de juiste opstelling te kiezen. Nadat hij weg was, kwam Appel (niet Bram) op de centervoorplaats te staan, met als binnenspelers Lugthart en Rozema. De bedoeling was, dat Appel teruggetrokken zou spelen en Lugthart en Rozema als spitsen zouden fungeren, maar daar kwam weinig van terecht, aangezien het complete drietal teruggetrokken opereerde. Uiteraard komt ook Abe Lenstra in het relaas voor, want Heerenveen versloeg 't Gooi met 3-1 en Abe “wandelde met verbluffend gemak door de Gooise defensie, vele wedstrijden lang een onneembare veste”. De best-bekeken match van deze zondag was Sparta-Emma. Doelpunten waren er niet te bewonderen, maar - om het klassiek te zeggen - de penningmeester van de thuisclub was dik tevreden, want hij ontving die dag 21.000 gasten. Sparta was bezig aan een knap seizoen, vandaar die grote belangstelling. We hebben het intussen over afdeling C., waar Sittardia de streekderby van Juliana won (3-2) en BVV-Theole in remise eindigde, mee door twee fouten van de anders zo betrouwbare BVV-keeper Dré Saris. Het Haagse HBS won fortuinlijk van SVV, dat haar stuwende middenvelder Jan van Schijndel smartelijk miste. Brabantia kwam dieper in de zorgen via verlies tegen Willem II (0-2).

NOAD was 7 december de lijstaanvoerder van afdeling D. Het won die dag van streekgenoot PSV, dat veelbelovend van start ging, maar plotsklaps tegen een 3-1 achterstand aankeek en toen zonder zelfvertrouwen naar de 90ste minuut toespeelde. Feyenoord en Bleyerheide waren aan elkaar gewaagd. Vooral dankzij invaller-doelman Zondervan, die de met een beenbreuk kampende Van der Bijl verving, bleef de winst in Rotterdam. De samensteller van het Voetbaljaarboek, een uitgave van Elsevier, Leo Pagano, meldt dat wij Maurits-Xerxes (2-2) maar liefst snel moeten vergeten. De Rotterdammers hadden achterspeler Van der Valk op de middenvoorplaats gezet, maar zonder succes. Maurits was iets minder slecht dan Xerxes. NAC was superieur aan DHC en won in Delft gedecideerd met 3-1. Verder verloor RBC kansloos van Limburgia. In het noorden scheen die dag de zon slechts bij wijze van spaarbrander, in het oosten was het tamelijk zonnig, maar in het zuiden kwam het hemellichaam geen moment achter het wolkendek vandaan terwijl in het westen de zon overvloedig scheen. Dat alles blijkt uit het Voetbaljaarboek van 1953, zeven december. Het was de maand waarin KLM-directeur Albert Plesman overleed, Engeland en Perzië weer diplomatieke betrekkingen aangingen, de regeringen van Italië en Zuid-Slavië een akkoord sloten over wederzijdse terugtrekking van troepen, in de Borinage zeven mijnen werden gesloten en de doodstraf van ex-premier Mossadeq werd omgezet in drie jaar eenzame opsluiting. Ten slotte werd ene René Coty tot president van Frankrijk gekozen, maar pas bij de dertiende stemming.