ALEXANDRE TRAUNER 1906-1993; Klassieke filmdecors

Indien een decorontwerper in staat was om zijn stempel te drukken op een film, dan was dat wel Alexandre Trauner. De zondag in het Normandische dorpje Omonville-la-petite op 87-jarige leeftijd overleden decorateur wordt daar deze week begraven naast zijn vriend, de dichter Jacques Prévert. Samen met regisseur Marcel Carné en de componisten Joseph Kosma en Maurice Jaubert vormden zij in de jaren dertig 'de vijf musketiers', een vriendenclub die het gezicht zou bepalen van het zogenaamde poëtisch realisme in een reeks toonaangevende films: Quai des brumes (1938), Le jour se lève (1939) en de tijdens de oorlog voltooide Les visiteurs du soir en Les enfants du paradis. Aan de beide laatste films werkte de in 1906 in Boedapest als zoon van een joodse kleermaker en een Spaanse moeder geboren Trauner clandestien mee.

In 1929 kwam Trauner als schilder naar Parijs en ging daar in de leer bij de fameuze decorontwerper Lazare Meerson, die hij assisteerde bij klassieke films van René Clair en Jacques Feyder. Zelfs indien zijn bijdrage aan de filmgeschiedenis beperkt zou zijn gebleven tot de verbeelding van de zelfkant in het poëtisch realisme, was Trauner een grote naam geworden. Maar hij zou actief blijven tot 1986 en onder meer ontwerpen voor Orson Welles (Othello), Billy Wilder (het Parijse straatje van Irma la Douce, het met een Oscar bekroonde decor van The Apartment), John Huston (The Man Who Would Be King), Joseph Losey (M. Klein en Don Giovanni), Bertrand Tavernier (Coup de torchon, 'Round Midnight), en zelfs het postmoderne universum bedenken van Luc Bessons Subway (1985).

Op hoge leeftijd werd Trauner als waarlijk Europees filmkunstenaar geëerd met een speciale Felix en een tentoonstelling in Berlijn (1991). Het is moeilijk een 'art director' voor te stellen van wie men de filmdecors uit zeer verschillende perioden en stijlen nog zo precies voor de geest kan halen.