Duitsland won de Davis Cup voor de derde maal in ...

Duitsland won de Davis Cup voor de derde maal in de tennishistorie. Tegenstander Australië is recordhouder met 26 overwinningen. Engeland teert nog altijd op de elegante Fred Perry. De voormalige wereldkampioen tafeltennis won in de jaren dertig driemaal achtereen de Wimbledon-titel. Op de foto de Engelse Davis-Cupploeg van 1934. Van links naar rechts Lee, Perry, coach Barret, Austin en Hughes.

In het lezenswaardige boekje van Cees de Bondt ('Tennis in Nederland tussen 1500 en 1800') valt te lezen dat Frankrijk de bakermat is van het huidige tennis. In de vijftiende eeuw was het zogenaamde jeu de pomme een populaire balsport, die met de handpalm werd gespeeld. Het eerste racket zou door Karel van Egmond, de hertog van Gelre, zijn geïntroduceerd. Rachasser, ofwel terugslaan, werd in de omgeving van Europa's toenmalige handelscentrum Antwerpen verbasterd tot kaetsen. Een sport die in Friesland nog steeds heel populair is. In 1874 introduceerde de Britse majoor Wingfield het lawn tennis, waarbij de vier muren verdwenen en de houten vloer plaats maakte voor gras.

De Davis Cup heeft zijn oorsprong in Boston, waar in 1900 een Amerikaans team van ene Dwight Davis een tenniswedstrijd tegen een Engels team organiseerde. Het duurde tot 1920 voordat Nederland deel ging nemen aan de landenwedstrijd. Henk Timmer en Kea Bouman waren de Nederlandse sterren van weleer. Bouman won de open Franse titel in 1927.

Alleen Tom Okker benaderde die prestatie in 1968 toen hij de finale haalde op de grasbaan van Forest Hills. Hij verloor de US Open van Arthur Ashe, de eerste zwarte tennisser van formaat. Hij overleed onlangs aan de gevolgen van AIDS. Ashe was in de begin jaren tachtig non-playing captain van de Amerikaanse Davis-Cupploeg. Het was de periode dat topspelers als Connors en McEnroe weinig trek hadden in de Davis Cup. De laatste jaren wint de landenbeker weer aan populariteit. Het enthousiasme is van de tribunes af te lezen. In Frankrijk en Duitsland is de Cupkoorts zo groot, dat historici in de pen klommen om het chauvinisme te verklaren.