de Oekraïne uitgezonderd

DE OEKRAÏNE HEEFT zich intussen tot een geval apart gemaakt. Het land beschikt over de derde nucleaire macht ter wereld en de tweede conventionele macht in Europa. De keerzijde is dat het economisch een fiasco is, dat de nucleaire strijdkrachten door Moskou worden gecontroleerd, dat het officierskorps zoveel etnische Russen telt dat het als niet helemaal betrouwbaar wordt beschouwd en dat het oostelijke landsdeel eerder Russisch dan Oekraïens is. Dit land nu probeert aan de intercontinentale raketten die het bij zijn ontstaan binnen de eigen grenzen aantrof, een zekere status te ontlenen. Het zegt veiligheidsgaranties en geld te wensen alvorens van die raketten afstand te zullen doen.

De Verenigde Staten eisen om redenen van internationale veiligheid dat alle kernwapens van de voormalige Sovjet-Unie voor vernietiging naar Rusland worden gebracht. De Oekraïne had zich aanvankelijk bij die eis neergelegd. Gisteren is het land te verstaan gegeven dat het van iedere samenwerking, militair en economisch, dreigt te worden uitgesloten als het zijn vroegere beloften niet nakomt. Ook het bewuste 'partnership in vrede' met de NAVO zal het dan ontgaan.

HET IS VOORALSNOG onduidelijk hoeveel indruk dit op de Oekraïne zal maken. Het Europese experiment in collectieve veiligheid dat in het vroegere Joegoslavië allesbehalve succesvol is gebleken, wordt in de Oekraïne pas echt op de proef gesteld. Dreigen met de sanctie van uitsluiting van 'het partnership voor de vrede' nog voor die nieuwe veiligheidsinstantie het embryonale stadium heeft verlaten maakt geen sterke indruk. De 'partners' hebben zo bezien de problematiek nog niet onder de knie. Dat zegt iets over Europa's kansen op duurzame veiligheid.