Duits tennis begint nog altijd bij Boris Becker

DÜSSELDORF, 3 DEC. Aan de oever van de Rijn, naast het voetbalstadion, staat Messehalle 14. Een soort vliegtuighangar, onderdeel van een immens congrescentrum, die is omgetoverd tot tennispaleis. In het midden van dertienduizend kuipstoeltjes op geïmproviseerde tribunes ligt niet de indoorbaan waar Michael Stich twee weken geleden officieus wereldkampioen op werd, maar een laagje oranje-rood gemalen baksteen.

Het Duitse Davis-Cupteam maakte dezelfde denkfout als het Nederlandse en Zweedse team. Nederland dacht slim te zijn door in de kwartfinale thuis tegen Zweden op gravel aan te treden en verloor met 4-1. Zweden speelde vervolgens in de halve finale in Börlange op gravel en verloor met 5-0. Maar ook coach Nikki Pilic, Michael Stich en Marc Kevin Goellner durfden niet uit te gaan van hun eigen kracht. Ze richtten zich op de zwaktes van hun tegenstander en kozen in Düsseldorf gravel als ondergrond voor de finale tegen Australië, die bij thuiswedstrijden de voorkeur geven aan het snelle gras.

In zijn jacht op zijn eerste, en Duitslands derde Davis Cup, wordt Stich weinig bespaard. Hij vierde de laatste weken triomfen op snelle indoorbanen. Hij versloeg twaalf dagen geleden Pete Sampras in de ATP-finales en verdedigt volgende week zijn titel in de grand-slamcup in München. Hij is opgebrand en vermoeid, aan het einde van zijn succesvolle seizoen, waarin hij tot de tweede plaats op de wereldranglijst klom. Toch wordt hij gedwongen zijn spel af te stemmen op gravel.

Hij heeft het er kennelijk allemaal voor over om Boris Becker te doen vergeten. Becker won drie keer Wimbledon, tweemaal de Davis Cup. Becker gaf leven aan het tennis in Duitsland. Zelfs op de loting, gistermiddag, bleek dat het tennis in Duitsland bij Becker begint. Op de getoonde videoband legde hij nog eens uit waarom hij dit jaar voor de eer had bedankt. Hij wilde zijn positie op de wereldranglijst verbeteren - en faalde. Boris speelt volgende week in München omdat zijn nieuwe manager dat toernooi organiseert, maar gaat vervolgens een tiental weken met vaderschapsverlof. Zijn aanstaande vrouw verwacht binnenkort een kind.

Heeft Becker jullie nog succes gewenst, wilde de Duiste pers weten van Stich. Nee, zei Stich. Hij heeft het al zo vaak herhaald. Hij wil de Davis Cup winnen. Met of zonder Boris, dat zal hem een zorg zijn.

In plaats van Becker speelt Marc Goellner het tweede Duitse enkelspel. De 22-jarige charmeur, die is geboren in Rio de Janeiro, brak dit jaar door met een toernooizege in Nice. Daar won Goellner onder anderen van Stefan Edberg en Ivan Lendl. De debutant verdrong dit jaar Chaley Steeb uit het basisteam en is nog ongeslagen in de Davis-Cupcompetitie. Op gras versloeg hij Petr Korda, op gravel Edberg en Henrik Holm.

De Australiërs koesteren twee troeven. Zij hebben één gravelspecialist en een goed dubbelspel. Richard Fromberg, die in Tasmanië is geboren, voelt zich thuis op gemalen baksteen. “Ik speel alleen voor Australië als we op gravel spelen. Voor mij was het een uitstekende keuze”, zei Fromberg, die 40ste staat op de ranglijst. Hij won deze zomer op het Melkhuisje in Hilversum al eens van Goellner, besliste in Italië voor de Davis Cup de beslissende vijfde partij in zijn voordeel en heeft zich in de afgelopen weken in het zweet gewerkt op de graveltoernooien in Zuid-Amerika. Fromberg, het type goedaardige lobbes, speelt vandaag tegen Goellner. Daarvoor heeft Jason Stoltenberg (nummer 44 van de ranglijst) het al opgenomen tegen Michael Stich. Stoltenberg kreeg van de Australische coach Neale Fraser, die sinds 1970 als captain van het Davis-Cupteam fungeert, de voorkeur boven veteraan Wally Masur. Stoltenberg had zich de laatste dagen in onderlinge partijtjes de sterkere toonde. Masur kwam pas deze week terug uit Johannesburg. Stoltenberg trainde al elf dagen in Düsseldorf. In het dubbelspel kan Fraser ongeveer gelijkwaardig materiaal inzetten tegen het Duitse duo Stich/Patrick Kühnen. Voor Australië speelt het koppel Woodbridge/Woodforde. Dat verloor vorige week de finale van de dubbel-masters in Johannesburg, maar geldt nog steeds als de beste combinatie ter wereld.

Het publiek moet nog wennen aan de vedette-status van Stich, maar heeft zich massaal achter het Duitse team geschaard. Voor de finale - de eerste thuiswedstrijd van het Duitse team sinds de ontmoeting met België in 1992 - gingen de 39.000 kaarten grif van de hand. Het hadden er elke dag veertigduizend kunnen zijn, glunderde een medewerker van de Duitse tennisbond. Met televisierechten en sponsorinkomsten benadert de opbrengst voor de tennisbond de vier miljoen gulden. Een nieuw record en de zoveelste aanwijzing dat de populariteit van tennis zijn grenzen nog lang heeft bereikt, zeker niet in Duitsland.

    • Remmelt Otten