SPORTVERRUWING

Minister Hedy d'Ancona wijst in NRC Handelsblad van 30 november op spelverruwing bij de sport, racisme, en discriminerend gedrag op velden en tribunes, grote aantallen sportblessures en het gebruik van stimulerende middelen. Vooral de spelverruwing baart haar zorgen, alhoewel zij toegeeft niet te kunnen beoordelen of het is toegenomen. De elleboogstoot wordt door haar tot onrechtmatige daad verklaard en zal voortaan via de rechter moeten worden afgehandeld.

Maar waarom wel voor de elleboogstoot naar de rechter, en niet voor 'the flying tackle' of de meedogenloze attack op de achillespezen? Hoe is vast te stellen of iets opzettelijk gebeurde of in het vuur van het spel en welke personen dit moeten vaststellen als dit zelfs in situaties met camera's al erg moeilijk is? En zeker niet de meest onbelangrijke vraag in dit verband is of de overbelaste Nederlandse justitie een dergelijk handenbindertje wel aan kan?

In feite komen we hier bij een algemeen manco van de hedendaagse politiek. Men probeert de burgerzin en moraal terug te brengen via nieuwe wetten en 'aanscherpingen' terwijl de burger om zich heen ziet dat de overheid er niet in slaagt de bestaande wetgeving te handhaven. Om deze reden is het een slechte zaak om overtredingen op het sportveld via justitie aan te pakken. Laat justitie eerst maar haar achterstand inhalen en de burger het gevoel geven dat zijn aanklachten serieus worden genomen.

Het publieke debat voor onze enige echte 'volkssport' moeten we maar voor belangrijker zaken bewaren. Ruw spel is van alle tijden en een verruwing heb ik in mijn twintigjarige ervaring in de vierde klasse KNVB in elk geval niet kunnen vaststellen.