KENNEDY'S KLEDING

Jort Kelder en Yvo van Regteren Altena doen de waarheid geweld aan in het triviale artikel "De Nieuwe kleren van Kennedy' (NRC Handelsblad, 22/11/93).

Geschreven wordt dat Kennedy in Dallas “opteerde voor een tour per Cadillac convertible”, maar de historische feiten zijn dat hij in zijn eigen, uit Washington overgevlogen presidentiële Ford Lincoln, de dood tegemoet reed. Het is juist dat Kennedy zelf besloot om zonder “Plastic Bubble Top”, maar in de open uitvoering te rijden. De reden was dat het weer, 's ochtends in Forth Worth nog miezerig en regenachtig, omstreeks het middaguur in Dallas was opgeklaard. De beslissing van de president, na met de verantwoordelijke veiligheidsman Roy Kellerman, had niets te maken met zijn "ijdelheid': bij goed weer reed de presidentskaravaan altijd met open auto's.

De auteurs gaan uitvoerig in op de kleding van John Kennedy en ridiculiseren het feit dat de president 18 maatpakken bezat en vele overhemden. Los van het feit dat het bezit van een dergelijke garderobe voor een welgestelde man die iedere minuut van de dag wordt gefotografeerd niet uitzonderlijk is, had Kennedy belangrijke redenen om zich zorgvuldig te kleden. Hij was door een zwakke rug, gedwongen zo veel mogelijk een strak corset te dragen, dat reikte van zijn middenrif tot even voorbij de navel. Ook op de dag van zijn dood in Dallas droeg hij dit corset: de artsen die in het Parkland Memorial Hospital in Dallas wanhopig probeerden zijn leven te redden beschrijven dit in hun rapportages. Over dit corset droeg hij gewoonlijk een overhemd, en een (colbert)jasje, bij voorkeur gesloten, aangezien bij een openhangend jasje het corset zichtbaar was. Zijn kleding werd op maat gemaakt om dit corset aan het zicht te onttrekken. Kennedy wenste niet te worden gezien als een gehandicapte man.

De problemen die de president had met zijn lichaamsgewicht is op hardvochtige wijze beschreven. Voor iedere politicus in de schijnwerpers is het belangrijk er "goed' uit te zien. Kennedy had echter een groot probleem: hij kwam uit de oorlog in de Pacific met een ernstige malaria, een infectieuze aandoening die geleid had tot bijnierinsufficiëntie. In de naoorlogse jaren was de endocrinologie (de tak van interne geneeskunde die zich bezighoudt met de hormoonleer) nog niet zo ontwikkeld als in latere jaren. Vanaf 1945 tot 1958 had Kennedy het probleem om op gewicht te blijven. Zijn dieet in die periode bestond uit grote hoeveelheden vetrijk voedsel (waardoor hij veelvuldig maagklachten had), en eerst na toevoegen van medicijnen (corticosteroïden, door de auteurs abusievelijk getypeerd als "pijnstillers'), gecombineerd met een regelmatiger (Witte Huis) leven werd dit probleem opgelost. Uitzonderlijk wreed om, zoals de auteurs deden, dit ernstige medische probleem af te doen als "ijdelheid'. John Kennedy was een man, die als persoon - of als patiënt - een leven geleid heeft in de ban van lichamelijk lijden.

De ziektegeschiedenis van John Kennedy heeft ongetwijfeld zijn leven mede bepaald. Zijn ambitie om het maximale - het presidentschap - te bereiken werd deels gevormd door de innerlijke onvrede, dat zijn intelligentie en aantrekkelijk - politiek - uiterlijk werd gedwarsboomd door een ronduit zwakke gezondheid.