Traviata

La Traviata o.l.v. Zubin Mehta: Philips 438 238-2 (2cd)

De nieuwe opname van La Traviata onder leiding van Zubin Mehta brengt drie generaties zangers bijeen, al ligt er tussen de twee oudste misschien nóg wel een. De tenor Alfredo Kraus, in de rol van Alfredo Germont, zong die rol al in 1958 op een legendarische opname van een uitvoering in Lissabon, naast Maria Callas in de titelrol. Vijfendertig jaar later wordt die rol van Violetta nu gezongen door Kiri Te Kanawa, een sopraan die in 1964 haar eerste opnamen maakte en inmiddels het midden van haar loopbaan is gepasseerd. De rol van Alfredo's vader, de oude Germont, wordt nu gezongen door de Russische bariton Dmitri Hvorostovsky, verreweg de jongste van de cast, hij begon pas een paar jaar geleden aan een veelbelovende carrière.

Over leeftijden moet men zeker bij een opname niet moeilijk doen, ook al hebben de zangers van die jeugdige personages Violetta en Alfredo ook hoorbaar niet meer de bijbehorende uitstraling. Diepte, gevoel en levenservaring misstaan niet in deze rollen en Kraus en Te Kanawa leveren die ook inderdaad.

Technisch gezien valt er wel wat af te dingen op hun zang: de lichtende glans is defintief verdwenen van de stem van Kraus. En Te Kanawa heeft een vrijwel constant vibrato ontwikkeld, al wordt dat nog wel net binnen de perken gehouden. Haar coloraturen baren echter geen opzien en ze eindigt de eerste acte ook niet met een topnoot - van Verdi hoefde dat trouwens ook niet. Hvorostovsky komt in zijn vaderrol met zijn toch altijd al ouwelijke geluid een heel eind, maar zou emotioneel nog dieper kunnen graven.

Alles bijeen is het, door de onmiskenbare présence van de beroemde en geliefde sterren en ook door de degelijke leiding die Mehta heeft over koor en orkest van de Maggio Musicale Fiorentina, een nieuwe opname van meer dan het gemiddelde recente niveau: beter dan de wat routineuze Newyorkse opname met Cheryl Studer en Luciano Pavarotti o.l.v. Levine (DG) en de akoestisch teleurstellende Scala-opname met Tiziana Fabbricini en Roberto Alagna o.l.v. Riccardo Muti. (Sony)

Mijn favoriete post-Callas opnamen blijven die met Joan Sutherland en Carlo Bergonzi o.l.v. John Pritchard (1963) en met Joan Sutherland en Luciano Pavarotti o.l.v. Richard Bonynge (1981, beide nog leverbaar bij Decca).

    • Kasper Jansen