Te veel titels in het boksen

Hij mag best een insider worden genoemd, want hij is een van de drie bokscommentatoren bij Eurosport.

En dat televisie-station brengt elke week ten minste vier uur professioneel vuistvechten op de buis, met alle informatie over de linkse- of rechtse directe, de knock-down en de uppercut. Tegen die achtergrond is het opmerkelijk dat hij het antwoord schuldig blijft op de ogenschijnlijk simpele vraag hoeveel gevechten er jaarlijks om een wereldtitel worden afgewerkt. Ronald Wüstenberg schaamt zich daar niet voor. Hoeft ook niet, want het boksen is wat dit betreft te vergelijken met een doolhof. Het aantal kampioenen is ontelbaar - niet alleen door de vele gewichtsklassen, maar met name door het bestaan van elkaar hevig beconcurrerende bonden. Als een pugilist om den brode een wereldtitel verovert, dan hoort daar steevast de vermelding bij volgens welke versie hij dat heeft gedaan. De World Boxing Association (WBA) heeft een kampioen, de International Boxing Federation (IBF) bejubelt de hare en ook de World Boxing Council (WBC) huldigt zijn nummer één. En om de verwarring nog groter te maken opereert in de marge ook nog de WBO, de World Boxing Organisation, die overigens nauwelijks serieus wordt genomen. Er zijn te veel kampioenen, dus zijn ze slecht herkenbaar. Intussen beschouwt elke bond zich als 'de enige echte' en weigert met de andere te communiceren. De chaos is troef, temeer daar de wetten per bond nog al eens verschillen. De regels zijn soms zelfs in één land anders. Een voorbeeldje? Overal beslist een driekoppige jury over de uitslag van een partij, in Groot-Brittannië doet de arbiter dat. Behalve wanneer het een titelgevecht betreft, dan is het laatste woord weer aan een trio juryleden. De bokssport zou bijzonder zijn gediend met strakkere regels, ook waar het gaat om het aanwijzen van uitdagers voor titelhouders. Op papier bepalen de punten op een ranglijst wie tegen een kampioen mag aantreden, maar - onder invloed van het grote geld - wordt soms gesjoemeld met dat klassement en verschijnen er verkeerde boksers in de ring. Iedereen weet het. Merkwaardig genoeg wint het vuistvechten, alle misstanden ten spijt, op de televisie aan populariteit. Ook in Nederland, waar het aantal belangstellenden volgens Eurosport “in alle lagen van de bevolking” stijgt, met name onder vrouwen. Reden voor het station om volgende week èlke avond partijen op de buis te brengen. Ja, met Wüstenberg als commentator.

    • Guido de Vries