Acties tegen 'duivelse' house-muziek

Is house-muziek het werk van Satan? Sommige evangelische christenen vinden van wel. Werkgroepen pogen de housende jeugd van het slechte pad te leiden.

CAPELLE A/D IJSSEL, 26 NOV. “Zullen we eerst een moment stilte in acht nemen?”, suggereert Gerard. Zijn mede-gelovige Albert gaat voor in gebed. “Here God, wij zijn hier om iets te vertellen over house-muziek. Niet om eigen roem, maar om Uw boodschap uit te dragen.” Gerard, ogen toegeknepen, knikt. “Ja, Vader.”

Een half uurtje na het moment stilte dendert snoeiharde gabber-house door de woonkamer van Gerard Grimbergen (43) in Capelle aan den IJssel. “I am number 666”, rochelt een stem boven de voortdenderende beat uit. “Dat is volgens de Openbaring het getal van het Beest”, zegt Grimbergen. “De duivel.” Hij wijst naar de salontafel, vol flyers voor house-feesten met namen als 'Trip to Hell' en 'Temple of Terror'. “Op house staan openlijk de vingerafdrukken van de duivel”, vult Albert Hekman (52) aan.

Grimbergen en Hekman zijn lid van 'Naar house', een evangelische werkgroep die jongeren vanuit bijbels perspectief wil wijzen op de gevaren van house-muziek. De zeven actieve leden bellen met kerken en andere evangelische gemeenten en roepen gelovigen op om bij house-party's te bidden en folders uit te delen. “We pakken alleen de grote”, zegt Grimbergen, voorzitter van de werkgroep en in het dagelijks leven zakenman. Hekman: “Als je met een geestelijk oog naar die feesten kijkt, is het net of die jongeren door een onzichtbare hand naar binnen worden geduwd.” Wiens hand? Driemaal raden.

Voor Gerard Grimbergen klonk de alarmbel toen zijn 18-jarige zoon Bas vorig jaar met een kaalgeschoren hoofd thuiskwam. De herboren christen Grimbergen, tien jaar geleden bekeerd, weet wat het is om een ander mens te worden - maar niets had hem voorbereid op de transformatie die zijn zoon onderging door house-muziek. “Hij werd brutaal, rebels. Ging op vrijdag weg en belde dan zondagavond laat pas weer op: ik kom niet thuis eten, hoor.” En als hij dan thuiskwam, na een doorwaakt weekend housen... Gerard knijpt zijn wangen toe. “Ingevallen bekkie, holle ogen. Totaal uitgeput. Je vaderhart schreit.” De familie Grimbergen had kennisgemaakt met gabber-house.

Het plan om spiritueel tegengas te geven rees nadat Grimbergen zijn zoon had opgespoord op een mega-party in Rotterdam. Hij kreeg “dankzij de Here God” een VIP-pasje van de organisatoren en doolde uren rond tussen duizenden bol-ogige gabbers en bikini-meisjes, opgezweept door drugs en decibellen.

Pag.6: 'Een geestelijke veldslag met Satan'

“Het was de hel”, zegt Grimbergen. “De dansvloer van Satan”, vult Albert aan. “House maakt de samenleving niet alleen kapot omdat het leidt tot normvervaging en drugsmisbruik, maar voor ons christenen is het ook een teken van de Eindtijd: de strijd van de krachten van het licht tegen die van het duister.”

Ook andere evangelische christenen hebben - na de politie en de Koninklijke Horecabond Nederland - een vijand herkend in house, dat in luttele jaren is uitgegroeid tot een massale jeugdcultuur. Christelijke media als het tijdschrift De Waarheidsvriend - het orgaan van de gereformeerde bond - en het Reformatorisch Dagblad zetten in de traditie van afkeer van 'zondige dansmuziek' uiteen hoe de muziek een aanslag pleegt op het spirituele heil van de jeugd. De beat, bedoeld om dansers in trance te brengen, opent hun geest voor occulte invloeden. De horror- en New Age-trekjes van veel housefeesten versterken het idee dat hier, zoals Hekman zegt, “een geestelijke veldslag woedt met Satan”.

De leden van 'Naar house' hebben contact met geloofsgenoten in een dozijn steden, van Groningen tot Lelystad. Telefonisch bieden ze bijstand aan bezorgde ouders. Grimbergen: “Een moeder wier zoon in de house zat en thuis alles kort en klein sloeg. We hebben samen gebeden.” De reacties van de house-jeugd op hun bidstondes en folderacties bij mega-raves wisselen, zeggen ze, maar zijn zelden agressief. “We hebben vaak heel leuke gesprekken”, zegt Grimbergen. “Ja, één keertje begon een jongen naar ons te spuwen, maar die werd door zijn vrienden in bedwang gehouden.”

Zaterdag gaat de werkgroep de volgende krachtmeting aan, met een 'Thunderdome'-party in Utrecht waar 30.000 ravers worden verwacht. Ook daar zullen ze bidden en hun pamfletten uitdelen: 'Vannacht uit je dak! Hoe is het morgen met je? Kies voor Hem!'

“We zeggen altijd: stop dat nou in je jaszak en lees het maandag eens”, zegt Grimbergen. “Anders verscheuren ze het toch maar.” Hebben ze er nooit aan gedacht de duivel met zijn eigen wapens te bestrijden? Met gospel-house, zoals ook de elektrische gitaar is opgenomen in de kerk? Albert Hekman schudt heftig nee. “Dat bestaat, dat weten we. Maar deze muziek kun je niet voor een zuiver doel gebruiken. Je kunt de koningin ook niet op een mestkar zetten en naar de Ridderzaal brengen, in plaats van met de gouden koets.” Grimbergen: “Laat alle ouders eens in zo'n hal gaan kijken, ze zullen tot tranen toe bewogen worden.”

    • Sjoerd de Jong