Winkelwagenproject voor verstandelijk gehandicapten

Impact: De Winkelwagentjes Brigade, Ned.3, 23.20-0.08u.

Gehuld in gele regenjassen speuren ze dagelijks door de Haagse bloemenbuurt: de leden van de winkelwagentjesbrigade. Verstandelijk gehandicapten die de karretjes verzamelen van de supermarkt, die klanten achteloos achterlieten voor hun deur of bij de auto. In plaats van in het activiteitencentrum kleden te knopen, te puzzelen of T-shirts te bedrukken, kunnen de 'brigadeleden' echt werken. En de supermarkt hoeft niet jaarlijks 50.000 gulden uit te geven aan het beheer van de voorraad karretjes.

VARA's Impact maakte over de winkelwagentjesbrigade een ingetogen documentaire - helaas wel té ingetogen. Er had meer vaart mogen zitten in het programma, dat vooral in het eerste deel hoofdzakelijk bestaat uit het opsporen en voortduwen van weer een serie verdwaalde winkelwagentjes. In de tweede helft wordt de documentaire spannender, als een ethische vraag aan de orde komt. Kun je verstandelijk gehandicapten wel de troep van anderen laten opruimen? Nee, zeggen twee begeleiders van het activiteitencentrum. Want ze kunnen niet zelfstandig een keuze maken. Als je een hondenpoepproject maar leuk brengt, zouden ze ook vrolijk meedoen. Ook buurtbewoners zeggen zich te schamen dat ze verstandelijk gehandicapten de karren van anderen zien ophalen.

Maar de brigadeleden zelf nemen alle ethische twijfels weg. “Hondenpoep opruimen? Ja hoor leuk”, zegt Loek. “Maar natuurlijk niet met mijn handen.” Er zijn ook dingen die ze echt niet zou doen, zoals strijken “daar heb ik een verschrikkelijke hekel aan.” Ook Marcel vindt het ophalen van karretjes leuk. “Ik heb wel eens iets gekozen wat ik niet leuk vond: theater. Toen moest ik woorden zeggen waarvan ik niets wist.” Jaap is ronduit trots dat hij karren mag ophalen, ook al regent het. “D'r moet toch gewerkt worden of het nou mooi weer is of niet.”

Stiekem hopen de brigadeleden dat ze nog eens echt in de winkel mogen werken. Op de snoepafdeling, bij het vlees of achter het brood. “Lekker brood snijden, lijkt me wel eindeloos”, zegt Loek in de koffiepauze tegen de chef brood. “Heeft er eigenlijk wel eens iemand met zijn vingers tussen gezeten?” Kees zou het liefst “schoonmaakwerk doen”. En de directeur van het activiteitencentrum hoopt dat het winkelwagenproject ooit uitgroeit tot een uitzendbureau voor verstandelijk gehandicapten.

    • Birgit Donker