Volkswagen voert vierdaagse werkweek in

BONN, 25 NOV. Volkswagen voert in zijn zes Duitse fabrieken voor alle ruim 100.000 werknemers per 1 januari 1994 de vierdaagse werkweek in.

De werknemers brengen een inkomensoffer van 10 procent per jaar, maar hun netto maandsalaris verandert niet. Zij zien af van een afgesproken CAO-verhoging van 3,5 procent per 1 november 1993, van twee derden van hun vakantiegeld en van een maand extra salaris die totnutoe bij VW werd betaald. Volkswagen ziet nu definitief af van het ontslag van 30.000 werknemers en garandeert dat tot eind 1995 geen verplichte ontslagen zullen vallen.

Dit akkoord voor twee jaar, dat Volkswagen een jaarlijkse besparing van 1,8 miljard mark aan personeelskosten oplevert, is vanmorgen bereikt door de onderhandelaars van de VW-directie en de vakbond IG Metall. Het voorziet in werkweek van vier dagen à 7,2 uur (28,8 totaal, nu: 36) en moet nog worden goedgekeurd door de VW-top en de zogeheten “grote CAO-commissie” van de vakbond. VW-woordvoerder Jochem Schumm en IG Metall-onderhandelaar Jürgen Peters maakten vanmorgen al duidelijk dat die goedkeuring in feite nog slechts een formaliteit is.

Zeer vermoeid na onderhandelingsrondes van 13 uur dinsdag en 14 uur sinds woensdagmiddag zeiden zij zeer verheugd te zijn over het bereikte resultaat. Voor de vakbeweging, die aan het VW-compromis een signaalfunctie toekent voor andere noodlijdende sectoren als chemie, kolen en metaal/staal, was vooral van belang dat de VW-eis van lineaire inkomenskorting van 20 procent van tafel ging. Ook het feit dat het maandelijks besteedbaar inkomen niet verandert beschouwt de IG Metall als een succes.

Klaus Zwickel, de voorzitter van de IG Metall, met 3,4 miljoen leden Europa's grootste vakbond, had gisteren nog eens gewaarschuwd dat werknemers niets hebben aan behoud van werk als hun inkomen daarvoor zó zou moeten dalen dat zij hun huur niet meer kunnen betalen. Net als de vakbeweging had de SPD, gisteren in de Bondsdag, herhaald dat grote generieke inkomensoffers niet alleen sociaal onaanvaardbaar zijn voor lagere inkomens maar ook gevaarlijk doordat koopkrachtverlies en vraaguitval de huidige economische recessie nog zouden verergeren.

De Duitse werkgevers en de regeringscoalitie in Bonn hebben daarentegen de afgelopen weken gehamerd op de noodzaak dat in Duitsland juist langer, goedkoper en produktiever moet worden gewerkt. Zij willen aan het VW-model juist geen bredere signaalwaarde geven. Tyll Necker, de chef van het Duits Industrieel verbond (BDI), had al gewaarschuwd dat 20 procent minder salaris bij 20 procent minder inkomen zelfs eigenlijk onvoldoende is omdat zoiets nog geen beperking van de vaste bedrijfskosten oplevert. Concurrent Opel had het VW-model vorige week al ondeugdelijk genoemd omdat daarin het echte probleem - te veel personeel, te hoge kosten, te lage produktiviteit in vergelijking met producenten in Japan en de VS - niet genoeg wordt aangepakt. Ook bijvoorbeeld bij Mercedes is voor een andere lijn gekozen, namelijk grootscheeps schrappen van banen.

Bij Volkswagen, Europa's grootste autoproducent, heeft vooral de SPD-premier van de deelstaat Nedersaksen, Gerhard Schröder, op de achtergrond een grote rol gespeeld voor het nu bereikte compromis. In Schröders deelstaat, die 20 procent van de VW-aandelen heeft, wachten volgend voorjaar verkiezingen. Ook daarom steunde hij de bezwaren van de vakbeweging tegen de oorspronkelijke saneringsplannen van VW's topman Piëch en diens Baskische “superbezuiniger” José Ignacio Lopéz, die 30.000 man hadden willen ontslaan.

    • J.M. Bik