De meest geliefde hondesoort; Liever een Retriever

Een Yorkie voor haar, en een Bouvier voor hem. Gek dat clichés soms zo'n hondeneus voor de werkelijkheid hebben. Bij Cavalier King Charles Spaniels en Amerikaanse Cocker Spaniels horen vaak homo's.

Rond de keur-ring van de Staffordshire Bullterrier, een oud eerbiedwaardig ras maar ongeveer zoiets als de hedendaagse pitbull, vinden we tegenwoordig verdacht veel mensen van wat je het indrukmakende type zou kunnen noemen (brede mannen, veel goud, tatoeages, kittige dametjes). In België zie je in de steden ontelbare abrikooskleurige poedeltjes. Duitsers doen niet aan puppycursussen. Als een Engels schip vergaat mogen paarden en honden van boord vóór vrouwen en kinderen. Wie een waxcoat draagt, heeft een hond. Of meer.

Gelukkig worden verwachtingen niet altijd bewaarheid. Stoere lesbiënnes met een Lhasa Apso. Een Sint Bernardhond met een non ernaast - hoewel dat historisch gezien weer verklaarbaar is. En die kalme wijze Chinese Mandarijnen dan, met die krengige Pekingeesjes in de mouwen van hun kimono?

Zo schafte niet heel Engeland zich een Corgi aan omwille van de fameuze 'Windsor Seven' van Koningin Elisabeth, eigenzinnige laagbenige herdershonden die onderling nog wel eens een bloederig partijtje willen knokken. Royaal onverschillig betoonde, de hemel zij dank, ook de Nederlandse bevolking zich waar het de honden van ons Koninklijk Huis betreft. Wij willen geen jodelende Basenji. Wij hebben al een Retriever. Gestikte Border Terriërs in konijneholen? Brr.

Wat wij in Nederland wél bij wijze van modehond willen, want wij zijn niet heilig, is een Old English Sheepdog - de bewerkelijke bal haar of Bobtail. Geen Lassiehond meer, maar de kleinere Sheltie, of een 'Boomer'-hondje vanwege de film. Zo'n overdadig gerimpelde Shar-Pei (huidplooiproblemen gegarandeerd); of een eigen beminnelijk Benji-hondje.

De top-drie van de meest gewilde honden in ons land ziet er al jarenlang hetzelfde uit. Wij houden Golden Retrievers of Labrador Retrievers, Duitse Herdershonden en Bouviers. Gemiddeld is dat zo'n 35 kilo lichaamsgewicht, met evenredig veel ontlasting - misschien moeten we voor de hondenbelasting niet per dier maar per hondegewicht aangeslagen worden.

Door televisie en film aangejaagde populariteit kan een ras grondig verzieken. In Nederland hielden Spanielliefhebbers hun adem in toen Barbara Bush haar Witte Huis-memoires publiceerde, gezien vanuit het oogpunt van Mildred Kerr Bush, haar Cocker Spaniel. Gelukkig was het effect nihil.

Niettemin is er voor kynologen genoeg reden om zich zorgen te maken over populariteit en modehondjes. De Duitse Herder staat, hoewel zijn achterhand schrikbarend afloopt, al tijden stevig. Maar de even, zo niet méér aandachtvragende Berner Sennenhond komt met zijn Alpenvacht de Hollandse zomer alleen hijgend door. Ook de West Highland White Terriër (Westie) komt steeds meer en vogue. Maar in zijn prachtig witte vachtje heeft zich de laatste tijd een vreemde ziekte genesteld. De Jack Russell Terriër was nog maar nauwelijks erkend in Nederland of je zag ze opeens overal; de lage variant met de kromme beentjes het meest. Voor de gewone hondenliefhebber is zo'n hondje echter al gauw te driftig en te eigengereid.

Wie een pup van een populair ras wil aanschaffen - netjes via de pupbemiddeling van de betreffende rasvereniging - zal meestal enkele maanden geduld moeten hebben. Die tijd kan mooi gedood worden met het kijken naar een videoband over het verkozen ras, met een exposé van karakteristieken, de voor- en vooral ook de specifieke nadelen. 'Kies een ras dat bij u past', 'Neem een soort dat bij u hoort', 'Een hond heb je voor 't leven - kies niet zomaar even'. Tegengestelde kampen binnen de rasverenigingen kunnen zich verzoenen bij het maken van de deze 'overweeg'-video en het verzinnen van een eigen slogan. 'Een Shih Tzu, is dat wel iets voor u?'

    • Margot Engelen