Bedoelde kernramp

In W&O van 28 oktober schreef Karel Knip over de geplande kernsmeltings proeven in Cadarache, bij Marseille. Twee aspecten wil ik van commentaar voorzien.

1. Tot nu toe zijn de kernrampen in Nederlandse en naburige nucleaire installaties voor praktisch onmogelijk gehouden. De experimenten in Cadarache demonstreren echter, dat in nucleaire vakkringen met dergelijke ongelukken rekening gehouden wordt en dat daarbij belangrijke details nog als onbekend worden aangemerkt. Dat ondermijnt het vertrouwen in de kernenergie. Blijkbaar is het toch een techniek, die men in een bewoonde wereld niet zou mogen toepassen.

2. In het kadertje staat, dat het gezondheidsrisico wordt bepaald door de concentratie, de stabiliteit en de vluchtigheid van de betrokken radioisotopen. Daarbij hadden ook het biologische gedrag van de stof en de radiotoxiciteit vermeld moeten worden. Plutonium oxyde, dat als fijne partikels kan worden ingeademd, blijft grotendeels en dan voor jaren in de longen aanwezig en elk partikel bestraalt een gebied van enkele millimeters doorsnede om zich heen. Uit dierexperimemten bleek, dat plutoniumoxyde een uiterst kankerverwekkende stof is en dat op grond van berekeningen mag worden verwacht, dat opname van een hoeveelheid fijn gepoederd plutoniumoxyde van minder dan eentiende milligram uit de ademlucht bij de mens zeker longkanker zou veroorzaken. In Nederland wordt honderd kilogram plutonium per jaar geproduceerd. Dit plutonium dient dus voor 100% te worden afgeschermd van het menselijk lichaam, en dat voor duizenden jaren.

Riskante projecten mogen alleen worden uitgevoerd, als de risicodragers, bijvoorbeeld de omwonenden, hiertegen geen bezwaar hebben. In de medische ethiek heet dat 'informed consent'. De omwonenden dienen er dus volledig van op de hoogte te zijn, dat besmetting met plutonium kankerverwekkend is, dat de testreactor kan exploderen.

    • Dr. J.A. Gevers Leuven
    • Vice-Voorz. Vereniging Gezondheidszorg