Veel bekende namen kwamen niet opdagen voor het 'Reggae Superfest 1993'; Feest blijft mat ondanks Frankie Paul

Concert: Frankie Paul, The Mighty Diamonds en The 809 Band. Gehoord: 23/11 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 24/11 Nighttown, Rotterdam, 26/11 Tivoli, Utrecht, 27/11 Noorderligt, Tilburg, 28/11 Paard, Den Haag, 29/11 Oosterpoort, Groningen.

De tijd dat reggaeconcerten aanleiding gaven tot vechtpartijen voor de deur van Paradiso is voorbij. Met de komst van dranghekken en politiehonden is ook de opwinding een beetje verdwenen. Terwijl de nieuwste ontwikkelingen zich afspelen in de discotheken waar de elektronische 'ragga'-variant wordt gedraaid, is live gespeelde reggae een handeltje geworden van tourpromotors die koppelverkoop plegen met een handvol min of meer bekende namen. De bezetting op het affiche van het 'Reggae Superfest 1993' bleek bij aankomst in Amsterdam danig uitgedund. Cocoa Tea liet het al bij voorbaat afweten; Lieutenant Stitchie zei op het laatste moment af en het vocale trio The Mighty Diamonds bleek uitgedund tot een enkele zanger. Niettemin wist de begeleiding, The 809 Band, van geen ophouden. Deze afsplitsing van de Taxi Gang van het beroemde ritmeduo Sly Dunbar & Robbie Shakespeare liet de lome reggaeritmes meer dan twee uur aanhouden. Het orkest toonde zich van alle markten thuis, maar het miste de uitstraling die nodig is voor een meeslepend reggaefeest.

Pas toen Frankie Paul het toneel betrad, als een Afrikaanse prins uitgedost in een fluwelen glitterpak, kreeg de avond een beetje glans. De praktisch blinde zanger deed aanstekelijke passen op de plaats, terwijl hij goede sier maakte met zijn tien jaar oude hit Pass The Tusheng Peng. In een medley van zijn bekendste nummers paste een reggaeversie van Sam Cooke's Cupid, gezongen met de warme soulstem die Frankie Paul tot een van de meest gevierde zangers van Jamaica maakte. Een eenzame 'dreadlock' in een fris geel hansop moest vervolgens doen vergeten dat twee van zijn Mighty Diamonds het vliegtuig gemist hadden. Hij deed zijn best, maar succesnummers als Africa en The Right Time misten de diepte van de vocale wisselwerking in de oorspronkelijke triobezetting. Het werd een matte avond en het wekte dan ook geen verbazing, dat een flink aantal bezoekers voor het einde de uitgang opzocht.

    • Jan Vollaard