De 'Intrum' vaart wel bij nieuwe schipper

ROTTERDAM, 24 NOV. Teambuilding, technologische snufjes en eindeloos oefenen. De bemanning van het zeiljacht Intrum Justitia bereidde zich ruim een jaar voor op de Whitbread Round the World Race. Maar wat wanneer de schipper na de eerste etappe afhaakt? Een ontredderde ploeg blijft achter, zou je verwachten. Een strijdplan werkt immers niet meer zonder de belangrijkste schakel.

De tussenstand in de tweede etape van Punta del Este naar het Australische Fremantle geeft een ander beeld. De Intrum Justitia, in de eerste etappe op een vijfde plaats geëindigd, ligt op kop in de W60-klasse. Ondanks, of misschien wel dankzij de nieuwe schipper Lawrie Smith. Hij verving de Zweed Roger Nilson, die op weg naar Uruguay last van zijn knie kreeg en inmiddels is geopereerd.

Nilson revalideert thuis in Zweden. Zijn Britse vervanger bevindt zich al elf dagen op de Stille Oceaan, op circa 53 graden zuiderbreedte en bijna 10 graden oosterlengte. De Intrum, met aan boord de Nederlandse navigator Marcel van Triest, nadert de lengtegraad van Kaap de Goede Hoop. Maar de zeilers zullen de kaap niet zien. Zij varen stukken zuidelijker. De kortste route op de kaart is niet de kortste op de wereldbol. De eerste ijsberg is gesignaleerd. De wind wakkert aan in de roaring fourties en de screaming fifties, waar snelheden van 28 knopen (53 km/uur) worden gehaald.

De bemanning op de Intrum is bijzonder te spreken over Smiths schipperskunst. “Hij dwingt respect af”, meldde de Nederlandse navigator Marcel van Triest deze week. Smith (36) wordt beschouwd als de beste Britse zeiler van dit moment. Hij won olympische medailles, was de jongste schipper in de geschiedenis van de America's Cup. Maar in de Whitbread-race had hij dit jaar minder succes, als kapitein van de Spaanse multihull Fortuna. De mast brak in tweeën. En de geplande reparatie werd op last van de Spaanse sponsor afgeblazen.

Ondertussen ondervond Roger Nilson steeds meer last van een ontsteking onder zijn knieholte. “Een veelvoorkomende blessure bij zeezeilers”, meldt Intrums projectmanager Johan Salen. “Zij lopen als het ware op hun knieën over het dek.” Nilson besloot zelf niet mee te zeilen in de tweede etappe. Inmiddels heeft hij te horen gekregen dat ook het vervolg van de race aan hem voorbij gaat. Never change a winning team. De man die zijn team had uitgekozen, de voorbereiding had geleid, hij wordt bedankt voor bewezen diensten. Salen: “Het project heeft er baat bij dat we niet nog eens van schipper wisselen. Smith blijft ook de volgende vier etappes aan boord.” Hij liet zich in september nog laatdunkend uit over de nieuwe W60-klasse: “Een boot voor mietjes.” Zelf is hij iemand die de confrontatie niet schuwt. Ogenschijnlijk nonchalant met zijn handen in de zakken, maar met een ijzeren wil om te winnen.

Half december maakt Fremantle zich op voor de aankomst van de snelste schepen. Die hebben er dan 8.700 mijl (bijna 14.000 kilometer) opzitten. De New Zealand Endeavour heeft de leiding in de maxi-klasse (multihulls), met een geringe voorsprong op de Merit Cup. De Intrum Justitia bevindt zich temidden van de vier grotere schepen, met een paar mijl voorsprong op haar concurrent Tokio. De tweede etappe is tevens de zwaarste. “De slechtste momenten in je leven”, zo verwoorddde schipper Peter Blake de nachten op de Stille Oceaan. “Alsof je geblinddoekt over de snelweg rijdt.”

    • Jaap Bloembergen