Buffalo Tom speelt imposant

Concert: Buffalo Tom. Gehoord: 22/11 Paradiso, Amsterdam.

De bezoekers van het uitverkochte concert van Buffalo Tom gisteravond in Paradiso stond een surprise-optreden te wachten: nationale trots Bettie Serveert deed het voorprogramma. Geheel onverwacht was deze combinatie niet. De twee groepen gaan samen op tournee door Amerika en Engeland, en zijn muzikaal verwant.

Het Amerikaanse trio en Bettie Serveert blinken uit in de melancholische popsong. Omfloerst door wild aangezette gitaren zingen zowel Carol van Dijk als Bill Janovitz een eeuwig liedje van verlangen, waarbij subtiliteit en overgave elkaar mooi in evenwicht houden.

Helaas leed Bettie Serveert gisteravond onder een slechte geluidsafstelling, waardoor die balans verstoord raakte. Ook Buffalo Tom had problemen met de de techniek. In de eerste paar nummers klonk het alsof de versterkers waren opgeblazen. Maar zelfs toen werd duidelijk dat Buffalo Tom is uitgegroeid tot een imposante live-band. De groep toonde zich in tegenstelling tot hun optreden van twee jaar geleden, bij de uitvoering van de nummers eerder overmoedig dan schuchter en eerder slordig dan afgewogen.

Hoewel hun laatste cd, Big Red Letter Day (1993), een trouwe voortzetting was van de voorlaatste, Let Me Come Over (1992), heeft de groep zich in de live-presentatie dus wel ontwikkeld. Energiek en met vervoering, zich ondertussen in de vreemdste bochten wringend, bracht zanger/gitarist Janovitz zijn verhandelingen over spijt en gemiste kansen. Zoals het gelaten Taillights Fade waarin de ik-persoon treurt: 'Lost my life in cheap wine/ now it's crying time'.

Janovitz had zijn gitaargeluid uitgebreid met een nieuw effect, de tremolo. Het bibberige resultaat, dat overdadig gebruikt werd, werd een vanzelfsprekende toevoeging op de inhoud van de teksten, als de intonatie van een door emoties gebroken stem.

    • Hester Carvalho