Barok

J.H. Schmelzer: Sonatas, Balleti francesi, Ciaconna (Vivarte, Sony SK 53 963)

Thomaskantoren vor Bach: Knüpfer, Schelle, Kuhnau (Deutsche Harmonia Mundi, 05472 77203 2)

Dario Castello: Sonate Concertate (Opus 111, ops 30-62)

Dit is het jaargetijde waarin de barok-cd's als herfstbladeren in de platenzaken neerdwarrelen. Wie zit daar eigenlijk op te wachten? Op - om een willekeurige greep te doen uit het recente aanbod - de Sonates en Balletti francesi van J.H. Schmelzer (ca.1620-1680), op de religieuze koormuziek van Sebastian Knüpfer en Johann Schelle (beiden voorgangers van Bach als cantor van de Thomaskerk in Leipzig) of op de Sonate Concertate van 17de-eeuwse Dario Castello?

Ach één keer, op een druilerige zondagochtend wil je wel eens naar deze muziek luisteren. Dan valt er zelfs nog wel enigszins van te genieten. De uitvoeringen zijn namelijk helemaal niet slecht. In tegendeel, de muziek worden gespeeld met een geestdrift die suggereert dat het hier om het miskende meesterwerken van vergeten genieën gaat. Hoewel dat niet het geval is, is het maar goed dat de musici doen alsof, want anders zou dit soort muziek ondraaglijk zijn. Maar ook in een fraaie uitvoering is één zondagochtend genoeg om te weten dat Castello het terecht aflegt tegen Frescobaldi, die een jaar eerder overleed. En dat de voorgangers van Bach weliswaar dezelfde functie, maar niet diens kwaliteit hadden.

Waarom moeten al die net-niet-eersterangs dode componisten zo nodig opnieuw ontdekt worden en, erger nog, onmiddellijk op cd voor de eeuwigheid worden vastgelegd?