Zoveel beats per minuut

10Dance. Eerste jaargang, eerste nummer. 58 blz. Prijs ƒ 6,75. Jaarabonnement ƒ 75,-.

Dansmuziek heet tegenwoordig geen disco meer, maar 'dance'. Het tijdschrift Disco Dance heeft daarom na veertien jaar de naam veranderd in 10Dance ('tendens') en zich opgeworpen als het 'eerste èchte Nederlandse dance-tijdschrift'. Dat werd hoog tijd, meent eindredacteur Sjeng Stokkink, want dance-platen beheersen nu bijna vijftig procent van de hitlijsten.

Uit de inhoud van het eerste nummer van 10Dance blijkt dat 'dance' uiteenlopende stijlen omvat: niet alleen house, rap en jazzdance maar ook reggae, worldmusic en ouderwetse funk. Omdat deze stijlen een 'internationaal karakter' hebben, wordt door de redacteuren veel Engels gebruikt. Dat leidt soms tot onbegrijpelijke combinaties, bijvoorbeeld als het Engelse 'outfit' staat voor 'band' of 'groep'. Er worden bij 10Dance ook woorden uitgevonden. Muziek kan 'oorstrelend' zijn, of 'goed orend'.

Het probleem dat zich voordoet bij het schrijven over dance, en met name over house, is dat degenen die de muziek maken veelal gezichtsloos zijn. Aan veel house komen geen bands met een traditionele bezetting te pas; het wordt gemaakt door producers die met elektronische apparatuur de nummers in elkaar zetten en voor de vocalen een zanger inhuren. Vaak brengen ze maar een paar singles uit, dus over de muzikale ontwikkeling valt, bij gebrek aan volwaardige cd's, niet veel te zeggen. Een interviewtje met zangeres Robin S., die net twee singles heeft gemaakt, is daardoor nietszeggend. Het gaat voornamelijk over haar baan als secretaresse bij de burgemeester van Long Island.

In het geval van D.O.P. (Dance Only Productions) is dit probleem handig ondervangen. Het Engelse house-duo werd geïnterviewd in het bijzijn van Dick O'Dell, de baas van hun platenmaatschappij Guerilla. Daardoor ontstaat een beeld van de positie van degenen die house maken en degenen die het op de markt brengen. D.O.P. wil meer dan alleen singles maken. Maar de grote platenmaatschappijen bieden slechts contracten voor 'one off-deals' (eenmalige samenwerkingen) en geven een muzikant/producer niet de mogelijkheid zich verder te ontwikkelen. Dick O'Dell daarentegen, van het kleinschalige Guerilla, geeft de housemusici de kans uit te groeien tot 'album-artiesten', en loopt daardoor het risico dat ze alsnog kiezen voor een grote maatschappij.

De artikelen in 10Dance zijn informatief, geven titels en jaartallen, en specificeren het aantal bpm (beats per minute) van een song. Het is jammer dat zowel het stuk over D.O.P. als dat over de rappers Jazzy Jeff & The Fresh Prince openen met de mededeling dat de geïnterviewden zo vermoeid waren na een lange promotiedag. D.O.P. was nog wel in staat het ontstaan van een carrière in de hedendaagse dance-scene raak te typeren: “Toen zijn we samen platen gaan kopen en gaan deejayen en later zijn we er ook zelf muziek bij gaan maken.”

    • Hester Carvalho