Apec, een economische gemeenschap in wording

SINGAPORE, 19 NOV In Seattle, aan de Amerikaanse noordwestkust, wordt vandaag en morgen de top van de APEC gehouden, de Asian Pacific Economic Cooperation, die tot de toelating van Mexico en Papoea-Guinea, gisteren, 15 lidstaten telde. De samenwerking binnen de APEC, opgericht in 1989, neemt toe hoewel er groot verschil van mening is over hoe ver de integratie moet gaan. De zes landen van de ASEAN (Associatie van Zuidoostaziatische landen) zien APEC vooral als een forum om te overleggen. De Verenigde Staten daarentegen hopen met een intensivering van het economisch verkeer over de Stille Oceaan de eigen economie op te krikken. Een van de belangrijkste ontmoetingen in Seattle is die tussen Clinton en zijn Chinese ambtgenoot Jiang.

Volgens nieuwe cijfers zullen de economieën in het Stille-Oceaangebied minder snel groeien dan werd aangenomen. Voor 1994 wordt een gemiddelde groei verwacht van 3,8 procent en niet de aanvankelijk voorspelde 4,2 procent. China daarentegen groeit sneller dan verwacht. Dit jaar zal het bruto nationaal produkt met 13,5 procent stijgen en volgend jaar is de groei becijferd op 10,2 procent.

Maar hoe groot is de kans dat dit allemaal gebeurt? Klein, zo moet bijna iedereen toegeven. Het bestand aan koophuizen groeit nauwelijks snel genoeg om de bevolkingsgroei bij te houden. Gemeenten blijven volgens Nijhoff hun prioriteit geven aan het bouwen van huurwoningen, en volgens iedereen treuzelen de woningbouwcorporaties bij het op de markt brengen van hun huurbestand. Kohnstamm is het eens met de stelling dat, nu de woningcorporaties eigenaar worden van hun eigen woningportefeuille, zij zichzelf meer en meer gaan beschouwen als sociaal beleggingsfonds. Nieuwe initiatieven worden daardoor bemoeilijkt, en het verkopen van het woningbezit afgeremd. Kohnstamm merkt bovendien op dat de grondprijs hoog zal blijven en wellicht nog hoger zal worden: “Alle makkelijke en goedkope plekken zijn in de Randstad al volgebouwd”. Leeft de huizenkoper dus toch in 1976? Volgens de Vereniging Eigen Huis wel. “De kans is groot dat de vlam in de pan slaat”, zegt Nijhoff. Maar het Bouwfonds denkt daar anders over. “We hebben nog nooit zo weinig probleemdebiteuren gehad als nu, en zelfs de betalingsachterstanden nemen af.” Wat de huizenprijzen betreft: de piek van 1978 (198.000 gulden) is dit jaar al overschreden, maar wanneer de geldontwaarding die sindsdien optrad wordt meegerekend, moet de gemiddelde prijs van nu 215.000 nog tot ruim 3 ton stijgen om de gekte van 1978 werkelijk te evenaren.