Karpov en Timman maken naam in Tilburg waar

TILBURG, 18 NOV. Bescheiden neergezet tegen de achterwand van de speelarena maakten Anatoli Karpov en Jan Timman met vlotte overwinningen gisteren hun naam als trekpleisters van het Interpolis Wereldschaaktoernooi waar. Voorlopig is Timman de enige Nederlander die zich voor de derde ronde heeft geplaatst. Alleen Jeroen Piket, die een barrage afdwong tegen Hertneck, kan zich nog bij hem voegen.

Karpov herstelde zich op gepatenteerde wijze van de benauwde ontsnapping in zijn eerste partij tegen Romanisjin. Alsof het bijna-ongelukje nooit had plaatsgevonden voegde de FIDE-wereldkampioen een fraaie winstpartij toe aan de lange reeks punten die hij bij eerdere gelegenheden aan de Oekraïener ontfutselde. Bewonderend keken enkele collegae toe hoe Karpov met groot elan zijn voordeel verzilverde. Barejev drukte zijn ontzag in een Russisch idioom uit: “Wat een berg van een speler.”

Timman trof in de IJslander Petursson ook een opponent die hem in het verleden bij diverse gelegenheden van punten had voorzien. Dit keer kon de Nederlander een licht initiatief met een aantal gepointeerde pressiezetten tot ondraaglijke proporties uitbouwen. Piket zorgde voor grote opluchting door zijn schlemielige nederlaag uit de eerste partij in sneltreinvaart te wreken. Secuur spelend mocht hij met zwart al op de vierentwintigste zet de beslissende klap uitdelen. De immer grijnzende Hertneck, die zijn rating de afgelopen maanden tot boven de 2600 zag stijgen, kon ook lachen om zijn eerste nederlaag sinds 35 partijen. Met voor hem typische logica concludeerde de Duitser: “Piket heeft heel goed gespeeld. Dat doet me deugd. Ik heb in ieder geval niet onnozel verloren.”

Daarmee was de koek voor de Nederlanders op. Knoppert had als enige troost voor zijn tweede nederlaag tegen Atalik dat hij een ondekbaar mat over het hoofd had gezien. Van Wely had geen enkele troost. De 16-jarige Morozevitsj deed weinig spectaculairs om zijn reputatie te bevestigen, maar wachtte geduldig tot hij zich met een pijnlijk doeltreffend tegenoffensief bij de laatste tweeëndertig kon plaatsen.

Het pronkstuk van de ronde speelde zich bijna onzichtbaar in een hoek van de speelzaal af. In briljante stijl beroofde Alexei Drejev het toernooi van één van de twee finalisten van verleden jaar, Boris Gelfand. De enige troost voor de Wit-Rus uit Minsk was dat hij 's avonds zijn favoriete voetbalploeg, het Nederlands elftal, live kon aanschouwen, in plaats van op video, zoals hij zijn idolen normaal volgt.

    • Dirk Jan ten Geuzendam