De Bruin pakt oude ritme op na vrijspraak

ROTTERDAM, 16 NOV. Discuswerper Erik de Bruin aast niet op wraak, wel op sportieve revanche. Nadat de tuchtcommissie van de Koninklijke Nederlandse Atletiekunie hem gisteren vrijsprak van dopinggebruik, besloot hij onmiddellijk het ritme van twee werptrainingen per dag weer op te pakken. Daar was de klad ingekomen sinds de atletiekbond hem half augustus had verboden mee te doen aan de wereldkampioenschappen in Stuttgart, omdat hij bij een atletiekgala in Keulen op doping was betrapt.

De zilveren medaillewinnaar van het WK twee jaar geleden in Tokio gaat er vanuit dat niets zijn internationale rentree meer in de weg staat. Hij rekent erop dat de Internationale Amateur Atletiek Federatie (IAAF) de uitspraak van de Nederlandse tuchtcommissie zal respecteren. Een woordvoerder verklaarde vanmorgen dat de federatie eerst de overwegingen van de Nederlandse juristen wil bestuderen, voordat ze uitspraken doet.

De Bruin is blij met het eerherstel, hoewel hij beseft dat er altijd een verdenking van dopinggebruik zal blijven bestaan. “Ik kan me nooit meer helemaal schoonwassen.” Ook blijft de bitterheid over de medaille die hem “is ontstolen” omdat hij niet aan het WK mocht meedoen, terwijl hij juist in topvorm was. “Ik zal dat nooit vergeten. Ik zal dat ook niet makkelijk vergeven.”

De 30-jarige discuswerper deed aanvankelijk of er niks aan de hand was, of alle commotie langs hem afgleed, maar dat hield hij niet lang vol. Tot zijn eigen verbazing. “Die hele affaire bleef maar door mijn hoofd suizen. Dat heeft aan mij geknaagd. Het gevoel dat je machteloos staat. Want wat kun je doen? Je kunt alleen maar steeds herhalen dat je onschuldig bent. Maar dat zegt iedereen. Hoe kun je mensen overtuigen van je onschuld?”

Een topsporter calculeert de tegenslagen in. Hij weet dat hij midden in het seizoen kan worden geveld door een blessure. Hij kent de nukken van het lichaam. Maar dat je gepakt wordt voor dopinggebruik terwijl je niks geslikt hebt, “daar hou je geen rekening mee”, zegt De Bruin. “Daar sta je nooit bij stil.”

Pas na weken wist hij zijn houding te bepalen tegenover het onheil, dat hem zo plotseling en onrechtvaardig had getroffen. Door die hele affaire te zien “als een wedstrijd”. Maar er was één groot verschil. “Normaal in de ring heb ik alles in de hand. Nu was ik afhankelijk van anderen. Je kunt wel vechten, maar je houdt het idee dat je overgeleverd bent.”

Hij trok naar Ierland omdat hij niet steeds aan zijn uitsluiting herinnerd wilde worden. Als hij in Nederland over straat liep, werd hij toch steeds met de vinger nagewezen. “Dat is die discuswerper die doping gebruikt heeft.” In het plaatsje Celbridge, drie kwartier rijden van Dublin, had hij daar geen hinder van.

Het was geen vetpot de afgelopen maanden voor Erik de Bruin. Hij kreeg nog wel geld van het Nederlands Olympisch Comité, van de Rotterdamse Sportstichting en van sponsor Asics, maar hij had na het WK niet meer aan lucratieve atletiekgala's kunnen meedoen. Daardoor werd het “een beetje lastig” om rond te komen. Maar daar wil hij niet over zeuren. “Dat is nooit makkelijk geweest.”

En als hij al een schadeclaim indient bij de atletiekbond, dan zal het niet zijn om zoveel mogelijk munt te slaan uit de affaire. Belangrijker vindt hij om de betrekkingen met de KNAU te normaliseren. “Want ik ben lid van die bond en ik zal er dus mee verder moeten. Zij moeten verder met mij.”

De tuchtcommissie van de atletiekbond vond de bewijzen voor het dopinggebruik van De Bruin niet overtuigend. Dopingcontrole had weliswaar uitgewezen de concentraties van de hormonen testosteron en HCG in de urine van De Bruin veel hoger waren dan was toegestaan. Dat duidt op het gebruik van doping. Maar volgens de tuchtcommissie was niet aangetoond dat deze stoffen “van buitenaf” waren toegediend. Beide stoffen worden ook door het lichaam zelf geproduceerd. Verder had de commissie twijfels over de deugdelijkheid van de testmethoden. Zo was bij de vaststelling van de concentratie HCG gebruik gemaakt van een machine die voor bloedonderzoek was ontworpen, niet voor het controleren van urine. “Nu er gerede twijfel bestaat, dient deze twijfel ten gunste van de betrokkenen te strekken”, aldus de uitspraak van de tuchtcommissie.

Het bestuur van de KNAU onthoudt zich van commentaar in afwachting van de reactie van de IAAF. “De gronden waarop de tuchtcommissie tot haar beslissing is gekomen, liggen buiten de invloedsfeer van de KNAU”, zegt de atletiekbond in een verklaring. “Een en ander is teruggebracht tot een wetenschappelijk dispuut waaraan de KNAU niet deelneemt.”

Het dopingreglement dat het bestuur van de atletiekbond zaterdag ter goedkeuring aan de Unieraad had willen voorleggen, wordt voorlopig ingetrokken. Het ontwerp behoeft verdere verfijning. Daar was al toe besloten vóór de uitspraak van de tuchtcommissie, zei technisch directeur Arie Kauffman. “Maar deze uitspraak zal op uitwerking wel van invloed zijn.”