De selectie van voetbaltrainer Rottenberg

Met veel ophef maakte Felix Rottenberg zaterdag de opstelling van zijn nieuwe ploeg bekend. Scouten, praten, creëren en selecteren. Parallellen tussen betaald voetbal en politiek dringen zich op. Hoe zorgt een trainer van een elftal ervoor dat de juiste man op de juiste plaats staat? Die vraag kreeg Michael van Praag, de voorzitter van Ajax, voorgeschoteld op een bijeenkomst van zo'n zeventig PvdA-burgemeesters in het KNVB-sportcentrum te Zeist. “Hoe moet je de spelers vertellen dat ze niet mogen meedoen”?

Van Praag had twee recepten: die van Leo Beenhakker en die van Louis van Gaal. “Beenhakker wil de goede luim bewaren”, zei de Ajax-voorzitter. Beenhakker, ooit trainer van Ajax en van Real Madrid, laat de spelers tot het laatst in onzekerheid over hun opstelling. Hij, Don Leo, besluit wie waar komt te staan en kritiek wordt bestraft. Van Gaal heeft een andere methode. “Hij zegt de spelers klip en klaar wat de keuze is, praat er met hen over. En spelers die achteraf klagen hebben hun recht verspeeld”, zegt Van Praag.

Rottenberg heeft delen van de methoden van beide trainers toegepast. Veel Kamerleden van de PvdA wisten tot op het laatst niet wat hun plaats op de lijst werd; ze zijn uiteindelijk vorige week telefonisch geïnformeerd. Daarna praat Rottenberg in de partij over de nieuwe opstelling van de PvdA-ploeg en wie na het congres van 10 en 11 december nog klaagt, vist achter het net.

Van Praag had nog een toevoeging die Rottenberg en vooral partijvoorlichter Istha met instemming zullen hebben begroet. Spelers mogen niet met elkaar communiceren via de pers. Bij Ajax is dat verboden, bij de PvdA wordt dat gewenst maar gebeurt het niet altijd. Volgens Van Praag hebben maar weinig spelers openlijk geklaagd, alleen Brian Roy en Marciano Vink bij hun vertrek toen ze niet meer contractueel gebonden waren. “Ik vind het verkeerd en een laf middel”, aldus Van Praag. PvdA-voorlichters knikten instemmend.

De autocratische methode-Cruijff zal Rottenberg voorlopig niet kunnen hanteren. “Als ik ga”, aldus Cruijff over zijn trainerschap van Oranje bij het wereldkampioenschap in de VS, “hebben de spelers helemaal niets te vertellen. Maar dan ook helemaal niets. Wat hun opinie is, dat interesseert me helemaal niets. Als ik erbij zou zijn in Amerika, dan is er maar één wet: en dat is de mijne.” Er blijft een verschil tussen democratische amateurs in de politiek en de autoritaire bazen in de voetballerij. (DJE)

    • Kees Versteegh