Met Serieuze Zaken aan de Lauriergracht wordt Rob Malasch 'makelaar in kunst'; Nieuwe galeries openen aan de grachtengordel

Serieuze zaken: t/m 11 dec. Piet Hein Eek, meubels en 'Only art can break your heart', foto's di t/m za 12-18u en eerste zondag van de maand.

De Praktijk: t/m 15 dec. ontwerpen en meubels van Dom Hans van der Laan. wo t/m za 14-18u. en eerste zondag van de maand.

AMSTERDAM, 13 NOV. Het afgelopen seizoen hebben diverse Amsterdamse galeriehouders hun deuren moeten sluiten, maar morgen worden er twee nieuwe galeries geopend: Serieuze Zaken van Rob Malasch en De Praktijk van Dirk Vermeulen. De galeries zijn naast elkaar gevestigd aan de Lauriergracht, in de voormalige koetsenstallen van koningin Emma.

'Makelaar in kunst', zo typeert Rob Malasch zich op de eerste uitnodigingskaart die hij rondstuurde. Het is een knipoog naar de beroemde makelaar in koffie, Droogstoppel uit de Max Havelaar van Multatuli, die ook op de Lauriergracht woonde.

Malasch (Bandoeng, Indonesië 1947) is journalist bij HP/De Tijd, maakt theaterprodukties en verzamelt kunst. Hij vertelt een galerie te zijn begonnen 'om mezelf te vermaken'.

Dirk Vermeulen (Geldermalsen 1949) was tot vorig jaar tandarts en hield vanaf 1979 in zijn praktijk op de Ziezeniskade exposities van hedendaagse kunst; ook de toenmalige expositieruimte heette De Praktijk. Nu verdient hij nog drie dagen per week zijn geld met zijn oude métier, maar “er ging veel te veel tijd zitten in de tanden en kiezen”.

De twee hebben elkaar begin jaren zeventig leren kennen op de katholieke lagere school Sint Jozef in Amsterdam, waar Malasch als onderwijzer werkzaam was en Vermeulen als schooltandarts. Onder leiding van architect Peter Sas werden de diepe ruimtes aan de Lauriergracht voor 'tonnen' verbouwd. Waarom het risico van zulke investeringen nu het laag tij is op de kunstmarkt?

Vermeulen: “Ik word doodziek van die praatjes over recessie. Er zijn ook galeries waarmee het heel goed gaat, maar daar hoor je niemand over. Wij willen juist tégen de vooroordelen en verwachtingen in, een frisse start maken.”

Malasch: “Wij krijgen natuurlijk geen acht ton subsidie en gratis een gebouw in de schoot geworpen, zoals Saskia Bos van De Appel. Maar we wilden het niet op een koopje doen zoals dat nieuwe galeriepand op de Lijnbaansgracht. Ik vind dat een veredelde variant op De Looier, dat gebouw met al die antiekhandelaren die voor een prikkie onder één dak op elkaar gepropt zitten.”

Geen van beiden wil per se het nieuwste van het nieuwste tonen. Vermeulen: “Een galerie moet juist ruimte scheppen voor het onverwachte. Dom Hans van der Laan, de Benedictijner monnik en architect wiens sobere meubels ik nu laat zien, is al een paar jaar geleden overleden. Ik heb de exclusieve verkoop van zijn ongelakt houten gebruiksvoorwerpen.” In De Praktijk zal een film worden vertoond en een lezing gehouden over leven en werk van deze monnik uit Vaals.

Dit seizoen zal Vermeulen verder onder meer werk brengen van Helena van der Kraan, Curtis Anderson en Axel Funke. Ook Malasch opent met meubelen: sloophouten kasten van Piet Hein Eek; gelijktijdig toont hij portretten van galeriehouders gemaakt door Gina Kranendonk en Ari Versluys onder de titel Only art can break your heart.

In Serieuze Zaken wordt ook een winkeltje gevestigd waar Malasch kunstboeken (“Maar niet van die krankzinnig dure catalogi!”) en multiples te koop aanbiedt. Elke kunstenaar die bij hem exposeert, vraagt hij om speciaal voor de galerie een multiple te maken voor een vriendelijke prijs. Rob Scholte zal morgen een werk in oplage signeren dat alleen tijdens de opening te koop is.

Voorts heeft Malasch het idee bevriende kunstenaars een opdracht te geven. Zo wil hij Philip Glass vragen om behang te ontwerpen en de 'visuele vertalingen van muziek' door de componist Glenn Branka te exposeren. Van Gilbert & George, van wie in december 'blote jongens' te zien zullen zijn die op hun recente tentoonstelling in China niet getoond mochten worden, probeert Malasch de licensie te krijgen over de maatpakken die de kunstenaars dragen en die hen als living sculpture typeren.