Ir. Frits Prillevitz (58) is permanent ...

Ir. Frits Prillevitz (58) is permanent vertegenwoordiger van Nederland bij de FAO/WFP te Rome. Na een studie aan de Landbouw Hogeschool te Wageningen werkte hij eerst als agrarisch-sociaal voorlichter bij de CBTB, daarna als planoloog bij de Rijksplanologische dienst, vervolgens was hij directeur natuurbehoud op CRM en directeur staatsbosbeheer bij Landbouw. De afgelopen week was hij in Rome nauw betrokken bij de kandidatuur van KRO-voorzitter G. Braks als directeur van het FAO. Frits Prillevitz is getrouwd en heeft twee studerende dochters.

Donderdag 4 november

Naar huis rijdend realiseer ik me dat ik al dagenlang met een kapotte linker koplamp rijd. Geen tijd om te repareren. In het verkeer in Rome valt het trouwens niemand op, ook de politie niet. Een kapotte boiler thuis zorgt wel voor problemen, omdat het kortsluiting veroorzaakt. Vroeger was dat een ramp, maar onze nieuwe huiseigenaar is veel vlotter met repareren. Bij de portierster van ons 16de-eeuwse palazzo (appartementenhuis) in het oude getto van Rome loop ik zijn administrateur tegen het lijf en hij belooft er snel wat aan te doen.

's Avonds een diner ter ere van Braks bij ons thuis. Allemaal collega's uit Europese landen en Israel. Puck heeft alles prima voor elkaar. Het is een lopend buffet en dat komt de sfeer zeer ten goede. Onderwijl vergeet Gerrit Braks niet waarvoor hij aanwezig is. Land A bevestigt steun, Land B evenwel, tot nu toe een zekere stem, valt af. Dat land steunt in de eerste ronde nota bene Moreno, de Latijns-Amerikaanse kandidaat die we het minst zien staan, omdat we verwachten dat de FAO onder hem zo'n beetje het zelfde zal blijven. En dat zou verschrikkelijk zijn. Ruim na middernacht vallen we in slaap, na geconstateerd te hebben dat steun voor de eerste ronde toch wel lijkt te groeien.

Vrijdag

De dag begint met prachtig weer. Temperatuur ruim boven de 20 graden C. Ik stort me in het Romeinse verkeer, nog steeds een aparte beleving. De regels zijn niet belangrijk, het is een kwestie van geven en op tijd nemen. Daartoe is veel oog-contact nodig en vooral attent zijn op snijden.

De ochtend begint met een persconferentie op kantoor. Er is een stel goede Nederlandse journalisten werkzaam in Rome. Braks doet overtuigend zijn verhaal en zijn optimisme over de uitslag kan hij niet verhelen. Om 10 uur moet ik aanwezig zijn bij de ondertekening van een document dat een beschrijving geeft van een door Nederland gefinancierd project in Eritrea.

Na afloop drinken we koffie in een FAO-bar en praten we nog wat na en wordt er voor een contact met Braks een afspraak gemaakt. Snel naar de bank, in Italië altijd een tijdrovende bezigheid. Helaas nu ook weer. Ik zit naast een sombere Rus te wachten. Hij werkt bij de World Food Council die in het kader van de VN-hervorming is opgeheven. Al maanden wordt er door een groep van zeker twintig personen niets meer uitgevoerd. Ze wachten op overplaatsing, zoals beloofd, maar hebben nog steeds niets gehoord. Ook de VN is dus geen ideale werkgever. Op weg naar kantoor kan ik eindelijk in een snelle actie bij een bevriende garage m'n koplamp laten repareren.

In een late delegatiebespreking worden de resultaten van de laatste gesprekken en binnengekomen berichten doorgenomen en een voorzichtige raming gemaakt van steun voor Braks in de eerste ronde. We durven een iets hogere inschatting te maken dan gisteren. Den Haag wordt geïnformeerd. Thuis eten Puck en ik de restjes van de vorige dag op. Om half 10 naar het vliegveld om Minister Bukman en zijn vrouw op te halen. Op het vliegveld hoor ik dat de kandidaat van India daar zo ongeveer de hele dag heeft gebivakkeerd om binnenkomende delegaties op te vangen. Te gek om los te lopen.

Zaterdag

Half negen delegatiebespreking voor de verdeling van taken gedurende de drie weken durende FAO-conferentie. We zijn vlot klaar. Peter Janus, de adjunct-permanent-vertegenwoordiger (PV), neemt als vice-voorzitter van de tweede commissie dit keer een bijzondere positie in. De overige deelnemers van de ministeries van landbouw, natuurbeheer en visserij en BZ en van het Landbouwschap zullen naar hun deskundigheid taken waarnemen. Ik zelf zit in de General Committee, zo'n beetje het beleidsorgaan van de conferentie.

Om 10 uur wordt de conferentie geopend. Het is een wat ouderwets gebeuren. Twee sprekers, de president van Italië, Scalfaro en de president van Libanon, Hraoui, voeren het woord. Scalfaro heeft deze week voor de tv verklaard dat getracht werd een aanslag op de staat te plegen. Hij bedoelde dat geprobeerd werd hemzelf, in het kader van de vele smeergeld-affaires, in diskrediet te brengen. Hiervan is niets te merken tijdens zijn toespraak. Mij is daarvan bijgebleven dat hij het schande vindt dat er nog steeds delen van de wereld zijn waar overvloed is (de tomaten op Sicilië worden doorgedraaid) en elders tekorten (waar mensen van de honger sterven). Laten we nederig zijn, maar de hoop op een betere wereld niet opgeven.

President Hraoui denkt met weemoed terug aan de tijd dat het leven in de dorpen in Libanon bepaald werd door de zonsopgang en ondergang en het luiden van de kerkklokken. Door de technologische ontwikkelingen is er veel bereikt, maar ook veel verloren gegaan. De bedank-speeches van de groepsvoorzitters van de ontwikkelde en van de ontwikkelingslanden zijn plichtmatig of niet om aan te horen. In de middagpauze heeft minister Bukman een ontvangst georganiseerd, niet alleen voor conferentiedeelnemers, maar ook voor de Nederlanders werkzaam bij FAO, wereld-voedselprogramma en het International Fund for Agricultural Development. De opkomst is goed. De ambiance is prachtig. Braks voert er stevig campagne. Eerst bij de deur, waar ik iedereen aan minister Bukman en Gerrit Braks moet voorstellen. Daarna in de andere ruimtes. Ik geloof niet dat Braks een hap gegeten heeft.

Terug naar FAO voor de eerste vergadering van de General Committee. Twee onderwerpen staan centraal. De toelating van Zuid-Afrika als lid van de FAO: op het allerlaatste moment maakt het ANC bezwaar. Na een lange discussie wordt tot uitstel naar dinsdag a.s. besloten. Het tweede punt, voor ons van groot belang: de stemmingsprocedure. Besloten wordt maandag a.s. zonder onderbreking door te stemmen, totdat er een nieuwe DG FAO is verkozen. Daarna weer naar de plenaire vergadering van de FAO alwaar het verslag van de vergadering van de General Committee wordt voorgelezen en goedgekeurd. Vervolgens een schriftelijke stemming over de toetreding van negen nieuwe leden, de meesten uit Oost-Europa, door het uiteenvallen van Joegoslavië en Tsjechoslowakije en de USSR. Uitslag maandagochtend.

Van het RTL 4 nieuws zien we maar een stukje. Voor ons, naast de Wereldomroep, de snelste informatiebron voor wat er in Nederland gebeurt.

Zondag

8 uur werkontbijt met de landen uit het Caraïbisch gebied. Er zijn op dit vroege tijdstip zowaar negen ministers aanwezig. Na een inleiding van Braks worden er een paar pittige vragen gesteld; ook de bananen passeren de revue. Om half tien is het afgelopen. Afgesproken is dat de delegatie om 10 uur bij de Friese kerk zal zijn. Na een uitleg van Monseigneur Muskens over ontstaan en het functioneren, sinds vier jaar, van deze roomskatholieke kerk vlak bij de Sint Pieter, volgt er een dienst die geheel gewijd is aan Willibrord. Voor ons protestanten volgt een leerzame uitleg, maar een echte preek, waar wij het van willen hebben, volgt niet.

Om 9 uur 's avonds is de hele delegatie weer bij elkaar; zowel Bukman als Braks bedanken voor de inspanningen van het campagneteam en roemen de samenwerking tussen de beide betrokken departementen. De stemming is goed, alleen de campagneleider pruttelt wat na over het gebruik van auto's. Puck en ik praten thuis gekomen nog wat na. Ik voel ineens wat ongerustheid over me komen. Een soort examenvrees, neem ik maar aan.

Maandag

De grote vergaderzaal van FAO is om 10 uur bomvol. De voorzitter kondigt de eerste (geheime) stemmingsronde aan. Namens de kandidaten mogen waarnemers bij het tellen van de stemmen aanwezig zijn en ik vervul die taak voor Gerrit Braks. Nadat de eerste vijftig stemmen geteld zijn is de trend gezet. Braks blijft ruim achter bij de Duitse kandidaat, Bonte Friedheim, en haalt veel te weinig stemmen. Als het tellen afgelopen is, maar we de Canada-room nog niet mogen verlaten, komt de Duitse collega al naar mij toe en dringt aan op overleg - met de bedoeling natuurlijk om Braks te laten terugtreden. Voor de deur verdringen zich de mensen om de uitslag te vernemen. Als ik één van onze delegatieleden zie schud ik mijn hoofd. Het gebaar wordt begrepen. Bukman en Braks worden geïnformeerd. Koortsachtig overleg.

De volgende stemmingsronde begint alweer. Den Haag wordt geïnformeerd. NOS-televisie in de zaal. Het tellen van de stemmen uit de tweede ronde wordt gadegeslagen door een ander lid van de delegatie. Zijn nieuws is verpletterend: één stem voor Braks. Telefonisch overleg door minister Bukman met de meest betrokken Kabinetsleden. Overleg met de Ierse minister, ook hun kandidaat heeft maar één stem. Een andere kandidaat met twee stemmen trekt zich terug. Nederland en Ierland besluiten hun kandidaat terug te trekken. Gerrit Braks houdt zich kranig. De pers wil hem spreken. Terwijl de stemmingsrondes elkaar opvolgen wordt met de pers gesproken. Teleurstelling over de uitslag wordt niet verheeld. Een eerste analyse waarom het zo gelopen is, gegeven.

Namens Nederland stem ik de volgende rondes. Nog steeds proberen de Indiërs vlak bij het stemhokje de stembusgangers te beïnvloeden. 's Morgens haalde een ambassadeur van een ander land zelfs zijn minister weg voor het stemhokje, en ging zelf stemmen, bang dat de minister op de verkeerde kandidaat zou stemmen. Bij de verkiezingen gaat na Braks de Duitser voor de bijl, vervolgens de Indiër en tenslotte de Chileen. De laatste adviseert zijn aanhang op Diouf te stemmen en dat helpt. Miller, de Australiër, verliest het dan van de Senegalees. Tussendoor nemen we afscheid van Braks die weer geheel zichzelf is, hartelijk, open en vriendschappelijk optreedt en zich niet rancuneus uitlaat over de velen die hem met hun beloftes hebben misleid. Met Piet Bukman erbij, die hem zal wegbrengen naar het vliegveld, drinken we nog wat op zijn hotelkamer.

Terug in de zaal maken we de feestelijke intocht van Diouf mee. De onvermijdelijke felicitatietoespraken nemen een aanvang. Ik ga Puck ophalen voor de receptie van de 'oude' en de nieuwe DG. We sluiten de avond af in een door Nederlanders zeer gefrequenteerd restaurant 'Da Enzo'. De hele avond wordt er geanalyseerd. De vraag van de journalisten, zijn we te netjes geweest?, wordt besproken. Zouden we projecten, die overigens al lang in de pijplijn verkeren, hebben moeten toezeggen? Neen, is het antwoord. Unaniem is wel de mening dat je met individuele kandidaten niet ver komt. Alleen als je kandidaat bent van een regio, een politiek bepaald blok, maak je kans op verkiezing.

Dinsdag 9 november

Met minister Bukman zijn speech voor de plenaire zitting van de FAO-conferentie doorgenomen. Hij heeft vervolgens wat gesprekken met collega's. Ik ontmoet veel PV's die betuigen de snelle verdwijning van de Nederlandse kandidaat, die zij allemaal zeer hoog achten, niet te kunnen vatten. Tussen de middag terug naar huis parkeer ik mijn auto op 'ons' pleintje met de fontein van schildpadden. Op dat tijdstip wordt dat oogluikend toegestaan. Ook nu weer vele toeristen die met gids en kaart in de hand dit wonderschone stukje Rome bewonderen.

Wat zijn we bevoorrecht geweest om hier een tijdje te mogen wonen. Bukman bevestigt dat gevoelen in zijn toespraak wanneer we 's avonds bij ons thuis, met de 'gewone' delegatie naar de FAO-conferentie, eten.

    • Frits Prillevitz