Tholen; Geen behoefte aan Brabantse luchtjes

Brabantse varkenshouders dienen massaal aanvragen in om in Zeeland verder te kunnen boeren. Terwijl in Brabant stringente maatregelen gelden, laten de bestemmingsplannen van veel Zeeuwse gemeenten hun komst toe. Dat wil niet zeggen dat ze ook welkom zijn.

THOLEN, 12 NOV. “We hebben niets tegen Brabanders. Maar wel tegen de luchtjes die ze meebrengen.” Woordvoerder Nuijten van de gemeente Tholen windt er geen doekjes om: intensieve varkenshouderijen zijn in het Zeeuwse Tholen niet welkom. De gemeenteraad nam eind vorige maand haastig een besluit dat komend jaar vestiging van grote varkensmesterijen moet tegenhouden. Binnen een jaar moet de gemeente een nieuw bestemmingsplan hebben dat de varkens definitief weert. De laatste weken kwamen bij het gemeentebestuur plotseling zeven verzoeken binnen om in totaal 34.500 varkens in Tholen te huisvesten.

Tholen is niet de enige gemeente die in trek is bij varkensboeren. Vooral in Zeeuws-Vlaanderen stromen de aanvragen binnen. Ook daar reageren gemeenten verschrikt met het afkondigen van een voorbereidingsbesluit. De bestemmingsplannen van veel Zeeuwse gemeenten laten de komst van intensieve varkenshouderijen toe. “Eenvoudigweg omdat er vroeger geen belangstelling voor was”, vertelt burgemeester J.M.H.M. van Rest van het Zeeuws-Vlaamse Sas van Gent. “De boeren uit de omgeving waren vooral akkerbouwers. Er was geen enkele reden om de grootschalige mesterijen de pas af te snijden. Daar was toch geen belangstelling voor.”

Niet bekend

De Waal is niet de enige met zorg voor de toekomst. Tijdens een kringvergadering van een Zeeuwse afdeling van de Noordbrabantse Christelijke Boerenbond riepen leden de gemeenten, provincie en boerenorganisaties op om de stroom varkens vanuit Brabant in te dammen.

De Noordbrabantse varkenshouder J. Wouters grinnikt om de angst van zijn toekomstige streekgenoten. Hij diende kort geleden bij drie Zeeuws-Vlaamse gemeenten in totaal zeven verzoeken in voor varkensmesterijen. De zeven bedrijven moeten ongeveer 45.000 varkens gaan huisvesten. Wouters vindt dat de Zeeuws-Vlamingen blij moeten zijn met 'de nieuwe injectie voor de streek'. “Mijn bedrijven brengen veel werkgelegenheid met zich mee.”

Wouters (33) doekte zijn varkensmesterij in het Oostbrabantse Sint Oedenrode begin dit jaar noodgedwongen op. “Ik kon niet uitbreiden. Mijn bedrijf was niet meer levensvatbaar.” Hoe kwam hij in Zeeuws-Vlaanderen terecht? De varkensboer wil er het fijne niet van vertellen. Hij werd getipt. Of dat door makelaars was, laat hij in het midden. “Ik had daarvoor al gekeken of er mogelijkheden waren in Groningen en Oost-Duitsland. Maar Zeeuws-Vlaanderen was lekker dicht bij huis.” Hij had geluk. “Mijn tipgevers zeiden dat ik haast moest maken. Want het zou kunnen dat de gemeenten maatregelen zouden nemen om varkenshouders te weren. Ik heb dus snel al mijn aanvragen tegelijk ingediend.” Wouters was net op tijd. Op basis van het oude bestemmingsplan kunnen de gemeenten geen drempels opwerpen om zijn bedrijven te weren. “Ik wacht rustig tot de eerste vergunning binnenkomt, dan verhuis ik meteen.”

“Je houdt ze niet tegen”, zegt voorzitter D. Hannewijk van het Zeeuwse rayon van de Vereniging van Varkenshouders. “En zo erg is het niet. In Zeeland is nog volop ruimte voor intensieve veehouderij. Boeren die elders klem zitten, zoeken hier een gaatje. Zeeuwse boeren deden dat zelf ook toen ze tientallen jaren geleden naar de Noord-Oostpolder of naar Groningen verhuisden.”

    • Annet van Eenennaam