Renée Kool

Catharsis. Kunstinitiatief Casco, Oudegracht 366, Utrecht. T/m 21 nov. Wo t/m zo 13-17.30u.

Wie nooit meer naar een tentoonstelling wil gaan, moet er nog snel een bezoeken: die van Renée Kool bij kunstenaarsinitiatief Casco in Utrecht. Het bezoek hoeft maar kort te duren, want deze tentoonstelling maakt al gauw zo mismoedig dat de lust vergaat ooit nog een stap te zetten in een museum, galerie, of kunstenaarsinitiatief. Casco is leeg, op drie stoelen en drie cd-spelers na. Zet een koptelefoon op en hoor hoe de kunstenares fluisterend en hakkelend de persberichten van dertig exposities die deze herfst in Europa te zien zijn, voorleest. De totale luisterduur is vijf uur, maar langer dan vijf minuten is het niet vol te houden om te luisteren naar dit neuzelende jargon. Op vier A-viertjes op het tafeltje bij de ingang heeft Kool een aantal trefwoorden uit de persberichten nog eens opgetikt: Text next to text, restauratie van het subject, social network, racistisch concept, authenticiteit, text neben kunst enz. enz. enz. Als de kunst alleen maar zo'n nietszeggende woordenbrij te bieden heeft, wil niemand ooit meer een kunstwerk zien.

Kool zal wel veel aandacht hebben besteed aan de tekst van het persbericht, dat - in vier talen - bij deze tentoonstelling hoort. Er staat onder meer: “Kool's werk thematiseert de factoren die de sociale context van kunst bepalen (-)” en “Kool zoemt in op de informatie-overdracht binnen de gekozen kunstwereld en op de taal die daarbij gehanteerd wordt”. Dat doet ze inderdaad, en door de ingedikte vorm waarin ze het aanbiedt blijkt hoe slecht het met die overdracht en die taal gesteld is. Misschien is het een verdienste om een kunstwerk te scheppen dat zoveel ergernis opwekt - het is in ieder geval beter dan het schouderophalen waar de meeste kunst slechts aanleiding toe geeft. Maar er is gelukkig ook nog kunst die meer in huis heeft, die aanzet tot genot, tot ontroering, tot beschouwing. Bij het bezoeken van deze tentoonstelling zou je dat bijna vergeten.