Moordenaressen

In Londen brunch je in de Ritz, roei je op de Serpentine en kijk je lichtjes op Piccadilly Circus. Maar bovenal bezoek je in Londen het theater. In een maandelijkse selectie van toneelvoorstellingen ditmaal Berkoff, Stoppard en Epstein.

Reserveren

Wyndham's Theatre 09-718671116; Barbican Theatre 09-716388891; Garrick Theatre 09-714133321; Comedy Theatre 09-718671045; National Theatre 09-719282252; Duke of York Theatre 09-7183 65122; Lyric Theatre Hammersmith 09-817412311.

Wie in Londen naar het theater wil om acteurs te zien, kan op het ogenblik beginnen met de eerder aangekondigde Medea van Euripides in Wyndham's Theatre; daar is Diana Rigg in de hoofdrol mooi in haar woede, hoewel zij volgens de meeste opvattingen tragischer zou mogen zijn. Van de mannen eist Anthony Sher, voorheen Richard III en andere Shakespeare-figuren, de eerste aandacht op in Marlowes bloedrijke Tamburlaine in het Barbican Theatre. Daar heeft de bezoeker te kampen met het repertoire van de Royal Shakespeare Company, maar het is op dit punt niet ingewikkeld: Tamburlaine wordt deze maand iedere maandag- en dinsdagavond gespeeld en verdwijnt dan van het toneel tot 24 januari, waarna het weer op de eerste twee dagen van iedere week te zien is tot eind februari.

Wie een auteur wil bewonderen zonder afgeleid te worden door een klassieke tekst, kan terecht bij Steven Berkoff, beroemd als dwarsligger en satiricus, die zonder anderen in het Garrick Theatre drie teksten van zichzelf uitvoert onder de titel One Man.

Bezoekers die op het nieuwste werk van de toneelschrijvers uit zijn, kunnen sinds kort Harold Pinters Moonlight zien, zonder zich het donkere Islington in te wagen: het is overgebracht naar het Comedy Theatre en verdeelt nog steeds zijn publiek in sommigen die hun adem inhouden van bewondering en anderen die er niets van geloven.

Ook Tom Stoppards nieuwe stuk Arcadia is nog net te zien, in de Lytteltonzaal van het National Theatre tot eind november; dan houdt de voorstelling op, maar zij komt op dezelfde plaats terug in het voorjaar.

Amerikaanse stukken blijven in trek, niet alleen in het West End (David Mamets Oleanna bloeit voort in het Duke of York Theatre), ook in het National Theatre dat niet chauvinistisch is. Sophie Treadwells Machinal van 1928, over een vrouw die haar man vermoordt en door de schrijfster goed begrepen wordt, heeft een van de meest vindingrijke producties van het jaar gekregen; en nu komt het tweede deel van Tony Kushners Angels in America dat een visie wil brengen op het ware Amerika van deze tijd en afgewisseld wordt met het al eerder vertoonde eerste deel: Millennium Approaches en Perestroika om beurten.

Ook Amerikaans is Exact Change van David Epstein in de Lyric van Hammersmith, aan de ondergrondse lijn naar London Airport. Exact Change zit goed in zijn snelle grappige replieken. Het pas twintig jaar oude theater waar altijd avontuurlijk wordt geprogrammeerd, verkeert op het moment in financiële nood. Voor maart volgend jaar probeert men ¢8 350.000 bijeen te brengen. Ian McKellen (Sir Ian tegenwoordig), die in de Lyric zijn debuut in Londen heeft gemaakt, voert actie om het geld bijeen te krijgen. Het zou aardig zijn als toeristen er ook nota van nemen, en de plaatsen zijn maar half zo duur als in het West End.

    • J. J. Peereboom