Bloedstollende alledaagsheid in film over Sarajevo

Kenmerk, Ned. 1, 20.27-21.00u. (Ook in Kenmerk een gesprek met Stoltenberg, bemiddelaar namens de VN in Joegoslavië).

“Ik vond dat ik niet alleen maar bezoeker kon zijn, maar een constructieve verplichting had aan de situatie, aan mijn vak”, zegt Johan van der Keuken aan de montagetafel op een Amsterdamse zolder. Zijn korte documentaire in wording Sarajevo Film Festival Film over het eind vorige maand in de belegerde Bosnische hoofdstad gehouden 'Internationale filmfestival' is zodoende niet alleen maar een verslag, maar ook weer een klein filmessay over film zelf.

Van der Keukens camera volgt een van de toeschouwsters in de bioscoop, slechts bereikbaar met een klein sprintje in verband met sluipschuttervuur, naar huis, waar ze haar blinde vader verzorgt. Haar moeder is, na een ernstige oorlogsverwonding en door gebrek aan regenerend voedsel en medicamenten, een maand geleden overleden, tot zakelijk verwoorde opluchting van de filmliefhebster.

Veel in de ongeveer een kwartier durende documentaire is van bloedstollende alledaagsheid, zoals de manier waarop de toeschouwster met haar zuster bij het werk aan een volkstuintje tegen de hongerdood, door aanhoudend geweervuur worden verrast. En waarop de zusjes dan, een schijnbare eeuwigheid, ineenduiken, alvorens de cameraploeg hun excuses voor deze onderbreking aan te bieden.

Sarajevo Film Festival Film, waarvoor Van der Keuken zowel regie als camera voerde (geluid: Frank Vellinga), bevat verder een impressie van het filmfestival zelf en hoe onze mede-Europeanen, die nu al zo'n negentien maanden lang in de meest filmisch-dankbare omstandigheden leven, gretig naar Wenders of Godard kijken, op zoek naar een andere werkelijkheid.

    • Raymond van den Boogaard