Roze driehoeksrelatie met morsige gigolo

Three of Hearts. Regie: Yurek Bogayevicz. Met: William Baldwin, Sherilyn Fenn, Kelly Lynch. In: Amsterdam, City 6; Rotterdam, Cinerama 2; Den Haag, Odeon 3; Utrecht, Catharijne 4; Arnhem, Palace 2; Breda, Cinesol 1.

Semiotisch georiënteerde filmcritici willen in een doorsnee-liefdesfilm graag op zoek gaan naar het 'afgelegde traject'. Ze zouden hun vingers af kunnen likken bij Three of Hearts, de tweede Amerikaanse film van de in 1976 naar de Verenigde Staten vertrokken Poolse regisseur Yurek Bogayevicz. Het schema is als volgt: verpleegster Kelly Lynch wordt in de steek gelaten door literatuurdocente Sherilyn Fenn, vlak voordat ze haar Poolse familie tijdens een bruiloftsfeest deze 'verloofde' wilde onthullen. Om de blamage te verbergen huurt Lynch een mannelijke gelegenheidspartner in, de morsige gigolo William Baldwin. Er ontstaat een warme, niet-erotische vriendschap tussen de opdrachtgeefster en de vrouwenspecialist, resulterend in een vriendendienst. Baldwin moet Fenn versieren en daarna gruwelijk in de steek laten, zodat zij zich weer snikkend in Lynch' armen kan storten. Helaas wordt hij echt verliefd op de biseksuele prooi, zodat hij ook gewetensproblemen krijgt in de verdere uitoefening van zijn beroep. Het verraad komt uit, Fenn wendt zich van beide samenspannende ex-partners af, maar alles komt toch nog een beetje goed.

De plichtmatige moderniteit van het scenario lijkt zich meer te richten op de pikanterie van een lesbisch-biseksueel-betaalde driehoeksrelatie dan op de implicaties voor de definitie van 'echte liefde'. In zijn regie corrigeert Bogayevicz deze oppervlakkigheid enigszins. Een paar scènes spelen nadrukkelijk met de dubbele bodem van Baldwins liefdesverklaringen. Het best gelukt is de vleierij aan het adres van zijn lesbische vriendin, die oprecht gecharmeerd lijkt, juist omdat hij niet echt iets van haar moet. Dan valt Baldwin plotseling uit zijn rol en zegt: “Zie je wel, het werkt altijd, zo doe ik het met vrouwen!”.

Three of Hearts had, ondanks de oppervlakkig-modieuze opzet, kunnen uitlopen op een aardige studie van het in scène zetten van relaties. Helaas moest er toch weer gemoraliseerd worden om het publiek niet nog meer te choqueren; de producenten vonden waarschijnlijk dat ze al heel ver gegaan waren. Wie niet uit zijn stoel tuimelt van een lesbische relatie en een man als lustobject, kan in de film weinig meer ontdekken dan een tamme, nogal laffe onderneming. Dit traject loopt onherroepelijk uit op normalisering en restauratie, inclusief een flink pak rammel voor de man die dacht dat hij alles controleren kon. Toch heeft die Bogayevicz wel iets in zijn mars, in ieder geval meer dan bleek uit zijn larmoyante Amerikaanse debuutfilm Anna.