Oeso komt met nieuwe cijfers over wereldhandelsakkoord; Gatt levert 270 mld dollar op

ROTTERDAM, 10 NOV. Een succesvolle afronding van de Uruguay-ronde van de Algemene Overeenkomst Inzake Tarieven en handel (GATT) heeft een jaarlijks welvaartseffect van 274 miljard dollar (530 miljard gulden). Dit schrijft de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) in een gisteren gepubliceerd rapport. Jean-Claude Paye, secretaris-generaal van de OESO, zei gisteren dat het rapport moet dienen als een extra argument voor de wereldleiders om snel een GATT-akkoord te bereiken.

Het berekende welvaartseffect van het slagen van de GATT-ronde valt hoger uit dan de 213 miljard dollar die de OESO en de Wereldbank dit najaar gezamenlijk berekenden, omdat nu met het afbreken van zowel tariffaire als non-tariffaire handelsbelemmeringen rekening is gehouden.

Het effect van 270 miljard dollar wordt volgens de OESO bereikt in het jaar 2002, als alle afgesproken maatregelen volledig van kracht zullen zijn. Het bedrag komt overeen met een procent van het wereldwijde bruto nationaal produkt, dat tegen die tijd naar schatting 30.000 miljard dollar bedraagt (in prijzen van 1993). De studie treedt niet in details, en geeft geen schattingen voor individuele landen of sectoren. Wel onderstreept de OESO dat door de conservatieve berekeningsmethodiek het werkelijke welvaartseffect hoger kan uitvallen. Ook wijst de OESO op positieve effecten die moeilijk in cijfers uit te drukken zijn, zoals de handel in diensten, een toenemend vertrouwen van ondernemers en de verbetering van het wereldwijde economische en politieke klimaat.

In tijden van stagnerende economische groei en oplopende werkloosheid is een handelsakkoord volgens de OESO cruciaal. “Zonder de disciplinerende werking van GATT-regels om handelsconflicten te bezweren, kunnen handelspartners in de verleiding komen om spanningen eenzijdig of bilateraal op te lossen.” Wanneer de Uruguay-ronde niet succesvol wordt afgesloten, leidt dat volgens de organisatie niet alleen tot het verlies van de voordelen die hadden kunnen worden behaald, maar ook tot hogere kosten. Een dergelijke gebeurtenis “zou zelfs de vorderingen op het gebied van handelsliberalisering, die sinds de Tweede Wereldoorlog zijn behaald, op het spel zetten.”