Postbank haalt omstreden code van cheques

ROTTERDAM, 9 NOV. De Postbank heeft het speciale beveiligingskenmerk op haar girobetaalkaarten, waarover zij een conflict heeft met het Amerikaanse bedrijf GSSC, van de nieuwste kaarten laten verwijderen. Dit hebben Postbank en SDU vanochtend bevestigd. De SDU drukt de postcheques voor de Postbank.

Volgens de SDU heeft het geen zin meer de voorziening, waarmee vervalsingen van girobetaalkaarten zijn te traceren, nog langer op de kaarten af te drukken nu Graphic Security Systems Corporation (GSSC) het bestaan en de werking van de code heeft onthuld. Maar volgens de advocaat van de SDU, mr. K. Limperg, is al acht maanden geleden aan GSSC meegedeeld dat de code zou verdwijnen.

De verborgen code bestaat uit drie schuine lichtblauwe balkjes in de rechter onderhoek van de girobetaalkaart waarin met een speciale plastic decoderingslens (een Fresnel-lens) de woorden Postcheque leesbaar worden. GSSC beweert dat de techniek waarmee de woordjes Postcheque onleesbaar zijn gemaakt ('gescrambled') zonder toestemming of medeweten van GSSC is overgenomen. GSSC eist daarom een schadevergoeding van ruim negen miljoen gulden.

GSSC had, bij het doen van offerte in 1986, proeven van haar gepatenteerde scrambling-techniek, aangeduid met Scrambled Indicia, naar de SDU gezonden. Op verzoek van de SDU was het woord Postbank langs optisch-mechanische weg tot een onleesbaar lijnenpatroon verhusseld. Vlak voor het nieuwe model girobetaalkaart in november 1988 werd uitgebracht kreeg GSSC te horen dat haar procédé uiteindelijk niet was gekozen. SDU stuurde de films met verscrambelde tekst terug maar behield het dozijn decoderings-lensjes dat GSSC had meegestuurd.

Zowel Postbank als SDU geven toe dat de drie balkjes nooit als beveiliging zijn gebruikt. Het was een 'slapende voorziening' die niet geactiveerd werd omdat er 'al genoeg beveiligingen op de girobetaalkaarten aanwezig zijn', aldus de Postbank. Maar volgens mr. Limperg is de voorziening niet geactiveerd omdat 'de klanten' dat te duur vonden. De klanten zijn, behalve de Postbank, de postcheque-diensten van onder meer Frankrijk, België, Zwitserland en Noorwegen. Het uitdelen van grote hoeveelheden decoderingslensjes zou 'prohibitief' gebleken zijn.

De crux van de vinding van GSSC is, volgens haar Amerikaanse advocaat Donald DeKieffer, dat de gecodeerde tekst alleen leesbaar is te maken met dezelfde samengestelde lens als waarmee de scrambling tot stand kwam. De voorziening moest dus wel slapend blijven, aldus DeKieffer, omdat de SDU niet in staat is de decoderings-lenzen te leveren. Die visie wordt tegengesproken door zowel SDU als Postbank. “Je kunt die lensjes overal krijgen, GSSC heeft ze zelf in het publieke domein gebracht en overal uitgedeeld.” Dat wordt weer tegengesproken door DeKieffer. We hebben ze alleen uitgedeeld onder banken“ PTT's en opsporingsautoriteiten. Maar met de uitgedeelde lenzen is het kenmerk op de girobetaalkaarten niet te decoderen.