Openheid van zaken op beurs over kanker

UTRECHT, 8 NOV. Zaterdagmorgen had een oudere vrouw uit Veldhoven nog getwijfeld of zij naar de Nationale Informatiedag voor mensen met kanker zou gaan, maar toen het toch al een grijze dag leek te worden had ze de stoute schoenen aangetrokken. Haar bedoelingen waren dubbel geweest: “Ik ben maar alleen en ik heb darmkanker gehad en ik heb het gevoel dat het weer terug is gekomen, maar daarover heb ik 't met mijn dokter nog niet durven hebben”. In de Irenehal van de Utrechtse Jaarbeurs probeerde zij aan de hand van veelvuldig uitgestalde folders achter het antwoord op haar prangende vraag te komen. De specialist die ze op het Medische Vraagbaakplein had bezocht had haar terug verwezen naar haar eigen specialist, dus veel wijzer was ze er niet van geworden.

Het aantal van 2.000 bezoekers aan de manifestatie was een beetje tegengevallen. Aanvankelijk had de organisatie gehoopt op 10.000 bezoekers, later had men het bijgesteld op 5.000. “We hebben”, zegt mevrouw R.J. Scheepstra-Timmer van het organisatiecomité, “ons best gedaan om er publiciteit aan te geven, maar veel media hebben de boodschap niet overgenomen, misschien omdat er nog steeds een taboe op kanker rust. Maar de opzet is goed en het voordeel van de lagere opkomst was dat mensen elkaar niet voor de voeten liepen en men overal rustig te woord werd gestaan.”

Er was kritiek geweest op het heffen van een entreeprijs van een tientje, maar dat was volgens mevrouw Scheepstra gedaan om te bereiken dat ze bezoekers “heel bewust naar binnen zouden komen”. De Nederlandse Kankerbestrijding zal bij een volgende manifestatie, die waarschijnlijk over twee jaar wordt gehouden, zoveel meer subsidie geven dat toegangsprijzen niet meer hoeven te worden geheven.

De meeste bezoekers bleven uren hangen in de immense hal. Hematoloog dr. P.C. Huijgens van het VU-ziekenhuis in Amsterdam had wel wat meer “huiselijkheid” willen zien maar verder was er niets dan lof over de organisatie. Vooral veel aandacht trokken de patiëntenverenigingen op het Lotgenotenplein. Nederland telt dertien kankerpatiëntenverenigingen variërend van een vereniging voor jonge mensen met kanker tot een vereniging voor mensen met erfelijke vormen van kanker. De Hodgkin Contactgroep voor mensen met de lymfeklierkankers Hodgkin en Non-Hodgkin had vier uur na de opening door staatssecretaris Simons van Volksgezondheid al elf nieuwe leden geregistreerd wat relatief veel is op een totaal aantal leden van omstreeks 750.

Medisch specialisten, maatschappelijk werkers, deskundigen op het gebied van sociale wetgeving maar ook reisbureaus, bedrijven die pruiken verkopen voor mensen die met chemotherapie zijn behandeld en badpakkenontwerpers voor vrouwen met borstamputaties hadden zich uitnodigend opgesteld in de hal. In het totaal waren er 80 groeperingen vertegenwoordigd. Op een bord met als opschrift Hartekreten kon men zijn diepste zieleroerselen kwijt: “Waarom roken ze hier?” en “Waarom zou je je buurvrouw niet eens opzoeken?”.

Een vrouw van de pas opgerichte vereniging Klankbord voor mensen met kanker in het hoofd- en halsgebied, getuigde achter de microfoon van haar ziekte (“Bij mij hebben ze een stuk van mijn tong weggehaald en daarna nog eens een lap onder mijn arm”) om mede-patiënten te sterken. Een lid van de Vereniging van Nabestaanden van kankerpatiënten waarschuwde dat de rouwverwerking wel tien jaar kan duren. Dat alles terwijl op de achtergrond de ijle stemmetjes klonken van het Haags Matrozenkoor of van een zigeunerband.

Hoofd voorlichting mevrouw M. Heshusius van de Nederlandse Kankerbestrijding (KWF), die samen met de de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenverenigingen en de Vereniging van Integrale Kankercentra de manifestatie had georganiseerd (kosten 300.000 gulden), noemde het “een mijlpaal in de geschiedenis van de Nederlandse kankerbestrijding. De kankerpatiënten zijn hiermee uit de schemering getreden. Ik was vrijdag bij een vergadering van cancerleagues in Londen. Het leek de Spaanse afgevaardigden onmogelijk een dergelijke manifestatie te organiseren omdat in Spanje niemand weet dat hij kanker heeft omdat geen dokter dat vertelt en de Denen waren al even verbaasd omdat men in Denemarken niets van kanker wil weten. Deze manifestatie is een uiting van openheid. Dit is kanker naar de beurs.”

Openheid van zaken op beurs over kanker

Openheid van zaken op manifestatie over de ziekte kanker

    • Max Paumen