Nederlandse springsport floreert en piekt in Amsterdam; Zoveel paarden, zoveel karakters

AMSTERDAM, 8 NOV. De Nederlandse springruiters zorgden tijdens de wereldbekerwedstrijd op Jumping Amsterdam gisteren voor unieke wapenfeiten. Jos Lansink won in een zinderende barrage met de hengst Libero H. zijn derde auto op een rij, na eerdere overwinningen in Oslo en Helsinki de afgelopen weken. Jan Tops vierde de come-back van zijn paard Top Gun met een tweede plaats. Maar ook de plaatsen drie en vier vielen in Nederlandse handen: Zoer en Van der Vleuten.

Jennie Zoer kreeg de Ben Arts-prijs voor de beste Nederlandse 'ruiter'. De 36ste editie van Jumping Amsterdam werd een mooie herhaling van de al wat verbleekte gouden medaille-roes van de internationale kampioenschappen van La Baule 1992 en Barcelona 1993 worden afgesloten.

De Nederlandse springsport floreert dank zij een breed aanbod van topruiters met heel verschillende paarden. Zoveel paarden, zoveel zinnen. Maar alle paarden hebben één ding gemeen: een bijzonderheid in hun karakter. Na haar opmerkelijke prestaties tijdens het WK in Stockholm 1990 werd het weer stiller rond de 23-jarige Jennie Zoer. Nu, met de achtjarige schimmel Desteny lijken haar kansen te keren. De schimmel heeft zo zijn eigenaardigheden. Zo gaat het heerschap onmiddellijk tot de aanval over als andere paarden hem iets te dicht naderen. Maar zijn aanvalsdrift beperkt zich niet tot paarden, ook hindernissen attaqueert hij met groot enthousiasme. Nu Zoer de vechtjas weet te beteugelen met een speciale optoming zonder bit in de mond, waarbij de schimmel wordt gestuurd met een cowboy-achtige uitrusting via de neus, komen de successen. De altijd stille en introverte Zoer heeft in de RAI zelfs een kleur op de wangen: “Ik moet mijn trainingsmethode blijven variëren, anders is Desteny mij te slim af. Vandaag liep hij voor het eerst een Grote Prijs. Als hij zijn vechtlust op iets anders richt dan op mij, kan hij dus alles!”

Dat 'alles kunnen' lijkt op te gaan voor Olympic Balthasar van Eric van der Vleuten. “Dit paard is een reële vechter. Je moet hem alleen niet te snel rijden, dat gaat ten koste van de parabool van zijn sprong”, verklaart Van der Vleuten als hij de ring uitkomt na zijn tweede foutloze rit in Amsterdam. Nog zo'n vechtjas, vaak bokkerig en weerspannig: Libero H. De twaalfjarige in Holstein gefokte hengst heeft een vechtlust en mentaliteit waar je stil van wordt. “Zijn springvermogen kent grenzen, maar zijn karakter helpt hem over elke hindernis”, zegt Lansink over het prijsdier van zijn werkgever Horn. Nog nabriesend en buiten adem komt de vierbenige topatleet de springpiste uit na de supersnelle barragerit die later goed blijkt voor zijn derde achtereenvolgende overwinning in een wereldbekerkwalificatiewedstrijd. In één beweging krijgt hij een snoepje tussen de lippen gestopt en een deken over de warme ledematen geworpen. Lansink beloont hem met klinkende, welgemeende klappen op de glimmend bezwete huid en snelt terug naar de ingang van de ring, om de ritten van de overgebleven concurrenten te aanschouwen.

Sommige paarden hebben een leeuwehart met springen, andere moeten het leren. De elfjarige merrie Rinnetou Z. van Piet Raymakers is pas door de wedstrijdervaring in de allerzwaarste proeven mentaal gerijpt voor het overwinnen van de hele hoge hindernissen. In de barrage gaat het deze keer fout. Maar Raymakers is toch tevreden: “Rinnetou heeft lang een gebrek aan zelfvertrouwen gehad. Zij dacht dat ze die hele hoge, brede hindernissen nooit zou kunnen springen en boven een brede oxer sloeg de twijfel toe. Maar zo langzamerhand heeft ze gemerkt dat ze het kan. Ze heeft meer hart gekregen en ik werk eraan deze durf nog verder te ontwikkelen.”

Een paard dat werkelijk alles heeft wat een springpaard nodig heeft, bevindt zich ook in bekwame Nederlandse ruiterhanden: Top Gun. “Zonder twijfel het beste springpaard ter wereld”, zegt Lansink over het fenomeen van zijn collega-ruiter Jan Tops. De elfjarige Top Gun sprong in Amsterdam met de bravoure en souplesse van een zevenjarige in zijn eerste Grote Prijs. De Hannoveraans gefokte ruin leerde het springvak van Nick Skelton. Sponsorproblemen noopten Skelton tot verkoop en sinds die tijd heeft het Nederlandse team al veel plezier gehad van de betrouwbare, foutloze ritten van het springwonder. Een blessure hield Top Gun dit jaar weg van het EK, maar Tops heeft er alle vertrouwen in dat zijn wereldpaard er volgend jaar op de WK in eigen land weer bij is. In de RAI stak hij ongewoon veel zorg en tijd in een rustige voorbereiding op de zware Grote Prijs. Top Gun had tenslotte al vier maanden geen parcours meer gezien. Het tekent de absolute klasse van dit paard dat hij uiterst safe, geroutineerd en zonder enig zichtbare spanning vol zelfvertrouwen rondging, goed voor de tweede plaats achter Lansink.

    • Claartje van Andel