Gebed op volle zee voor de Joden

HOEK VAN HOLLAND, 8 NOV. “Sommigen onder ons zijn zeeziek. Zij kunnen voelen hoe het is om midden in een storm te staan. O Heer, laat ons bidden voor diegenen die nu zeeziek zijn.” De Israelische predikant Eliyahu Ben-Haim sluit zijn ogen en bidt. Honderd gelovigen op de veerboot M.S. Stena Brittannica tussen Harwich en Hoek van Holland bidden met hem mee.

De Volle Evangelische Gemeente in Den Haag en The Olive Tree in het Britse Harwich zijn met honderd volgelingen drie dagen in gebed gegaan om de terugkeer van de Joden naar Israel voor te bereiden.

“Ik geloof, en velen geloven met mij, dat we naar het einde der tijden toe leven”, zegt organisator M. Koelé. “Als het Joodse volk is teruggekeerd in het Beloofde Land, zal de Messias verschijnen op de Olijfberg.” Vooral de weg van de Russische Joden naar Israel werd op de Noordzee 'opengebeden'.

Met 'samenzang' wordt de gebedsconferentie in een speciale zaal op de op-en-neer deinende veerboot geopend. Met de ogen gesloten en de armen naar de hemel gericht, zingt de groep massaal religieuze liederen. Op een groot scherm staat de Engelse tekst, maar die schijnt het merendeel al uit het hoofd te kennen. In trance klappen enkelen mee op de maat. Een oudere vrouw loopt met haar ogen dicht door de zaal.

“Anti-semitisme is opstand tegen God”, roept de eerste spreker, de Britse voorganger F. Wright, in de microfoon. “De geest van het anti-semitisme is daar om de plannen van God te doorkruizen.” Als voorbeelden daarvan noemt Wright de Jodenvervolging in het Oude Egypte, de Griekse invasie in de tijd van Alexander de Grote, de Reformatie, de Verlichting en de holocaust in de Tweede Wereldoorlog, waarbij zes miljoen Joden werden vermoord. “Het voortdurende voortbestaan van het Joodse volk is het bewijs van het bestaan van God”, zegt Wright.

Zijn verhaal wordt met instemming ontvangen. “Amen!”, roept een man uit de zaal. Velen hebben de Bijbel voor zich opengeklapt en maken driftig aantekeningen. De Britse voorganger gaat gedreven verder. Zijn stem verheft zich. “Men kan God niet vermoorden en richt zich dus op het vermoorden van Gods volk. Maar in Genesis 12 staat dat degene die Israel of de nakomelingen van Abraham zegenen, zelf gezegend zullen worden. Echter diegenen die Israel vervloeken, zullen zelf vervloekt worden.”

In een gebed krijgen de mensen in de zaal kans om vergiffenis te vragen voor wat het Joodse volk in het verleden is aangedaan. “I'm so sorry Lord”, mompelt een oude vrouw, terwijl de tranen over haar wangen biggelen. Een man staat op en bidt hardop met zijn ogen gesloten. “Het enige wat wij nog kunnen geven is onszelf Heer”, roept hij met overslaande stem. Een jonge vrouw laat zich van haar stoel vallen en knielt hard huilend onder haar tafel.

de Nederlandse predikant H. Blankespoor fluistert dat het draaiboek voor een massale evacuatie van de Joden vanuit alle delen van de wereld naar Israel al klaar ligt. “We weten alleen nog niet wanneer het zal gebeuren.” Volgens Blankenspoor gaat het om enkele miljoenen Joden. Alleen al in de Verenigde Staten wonen zes miljoen Joden en in Europa anderhalf miljoen. “Groot-Brittannië en Nederland zullen een belangrijke rol spelen in de exodus. Dat is een reden voor ons om op zee tussen deze landen te bidden.”

Eliyahu Ben-Haim neemt als tweede spreker het woord en keert zich tegen de Arabieren en hun geloof, de Islam. Het gesloten vredesakkoord tussen Israel en de PLO, kan niet rekenen op sympathie van de zijde van de Israeliër. “In Washington is geen vrede maar een verbond met de dood getekend”, roept hij voor de gelovigen. Hij gaat verder: “De PLO stond aan de rand van de dood, als een hartaanval. Maar Israel heeft ze met mond-op-mond beademing nieuw leven ingeblazen. Het eerste klas vervoer in de ambulance wilden ze zelfs betalen. En die rekening zullen ze zeker gaan betalen.”

Gespannen luistert de groep toe. Na iedere zin knikken de hoofden in de zaal. “Yeah, yeah”, klinkt het. Volgens Ben-Haim heeft God het land Israel aan het Joodse volk geschonken. Zij mogen dat nooit weggeven aan de Arabieren want “zij willen het Joodse volk vernietigen.”

Het gebed aan het einde van de conferentie maakt niet iedereen meer mee. De opkomende zeewind doet het schip steeds harder deinen. Een tiental kerkgangers ligt misselijk languit op de gang. Ook predikant Blankespoor is zeeziek, maar houdt zich staande met pilletjes. Terwijl in de zaal opnieuw gezang opklinkt, haalt een forse Britse man zijn zoveelste bekertje water. Vier vrouwen hebben geen last van de golven en trotseren de harde wind op het dek om in de buitenlucht in gebed te gaan. Hun woorden verwaaien in de gierende wind. Andere reizigers op de veerboot kijken niets begrijpend naar het schouwspel.