Gail Gilmore

Gail Gilmore sings Gershwin. Columbia 474815.2

Nu ook de klassieke sector volop wordt bestookt met marketing-principes en reclame-mechanismen, is het geen uitzondering meer als geschoolde stemmen en instrumentalisten zich aan het lichte genre wagen. Kiri Te Kanawa en José Carreras soleren in My fair lady en West Side Story, Nigel Kennedy speelt Jimi Hendrix - en nu is daar Gail Gilmore die zich met het volle gewicht van haar imposante zware stem op het repertoire van George en Ira Gershwin werpt. En om de beeldspraak voort te zetten: de elf songs op de cd Gail Gilmore sings Gershwin komen er totaal geplet uit tevoorschijn.

Wat verklaart toch de arrogantie van zulke solisten dat zij menen zo'n klusje wel aan te kunnen? Een ernstige onderschatting van de moeilijkheidsgraad, vermoed ik, want die deuntjes, ach, ze lijken zo makkelijk. Gail Gilmore gaat de ragfijne melancholie van beeldschone Gershwin-nummers als Someone to watch over me en The man I love te lijf met het buldozer-geweld van haar sopraantechniek en laat er niets meer van heel. Stokstijf en verkrampt kwinkeleert ze zich een weg door de woorden, zonder ook maar iets met de inhoud te doen, onderweg de schitterende eenheid van tekst en muziek aan flarden zingend. Hier worden slechts lettergrepen in een keurslijf gewrongen tot ze onverstaanbaar en betekenisloos zijn geworden, met een klassiek rollende r en een dwaze voordracht die af en toe zelfs naar het hysterische neigt. Alle swing en Schwung zijn verdwenen.

Summertime, ja, dat lukt nog wel, want dat is afkomstig uit de door Gershwin als opera geschreven Porgy and Bess. Maar alle andere nummers zijn afkomstig uit Broadway-shows en Hollywood-musicals. Het bespottelijkst is haar schrille versie van I got rhythm, omdat er in geen velden of wegen enig gevoel voor ritme te bekennen is, en het stuitendst haar over-precieuze Do it again, een grappig-wulps nummer dat bij Gail Gilmore klinkt alsof er een muis in haar robe is gekropen.

Deze maand geeft de sopraan drie Gershwin-concerten, in Rotterdam, Den Haag en Amsterdam. De marketing-managers van de muziekindustrie verwachten veel belangstelling.