De Franse schermer Del Homme verklaarde afgelopen ...

De Franse schermer Del Homme verklaarde afgelopen weekeinde bij de Airborne Trophy in Arnhem dat hij door de kunsten van Zorro de degens is gaan kruisen. Andere schermers noemen als inspiratiebron de Drie Musketiers of Ivanhoe. De sport zelf dateert van ver voor de eeuwwisseling. De oude Chinezen hielden zich al bezig met stokvechten, de gewone Chinees kon zich geen duur wapen verloorloven, zoals de dames op de foto uit 1919.

De eerste toernooien vonden in het Egypte van Ramses III plaats, rondom 1200 voor Christus. Wandtekeningen uit die periode wijzen op maskers, bedekte punten en zelfs publiek op de achtergrond. In de bloeitijd van de Romeinen hielden krijgsgevangenen hun gladiatoren-gevechten. Het Circus Maximus, met 300.000 staanplaatsen, werd gebouwd als schermarena.

De eerste officiële schermschool stond in Duitsland. De Mäse Brüder hadden concurrentie van de Federfechter, die de zogenaamde Italiaanse stijl overnamen. Hun wapen was de rapier. In de andere hand hadden ze een dolk. Later werd de schermsport populair in Spanje. De Spaanse schermmeesters baseerden hun voetenwerk op geometrische ontwerpen. Inmiddels was de 'uitval' in trek: schermen met een wapen, zowel in de aanval als de verdediging. In de zestiende eeuw introduceerden de Italianen de riposte, de tegenaanval onmiddellijk na de wering. Een soort counterschermen dus. In 1650 werd de Franse floret geïntroduceerd, een kleine eeuw later gevolgd door de floret en de degen. Ook het masker deed in de achttiende eeuw zijn intrede.

Schermen is vanaf het eerste uur een olympische sport. Sinds 1926 strijden 's werelds beste schermers ook om de moniale titel. Voor Nederland had Pernette Osinga succes in 1992, met bronzen medailles bij het EK en WK. Zij is de uitzondering op de regel dat schermen in Nederland een recreatief karakter heeft, een didactief karakter ook. In de beginjaren, in de zestiende eeuw, was schermen hier een elitaire bezigheid. Militairen en burgers uit de hoogste sociale klassen bevolkten de nationale schermscholen. Stokschermen en het zogenaamde aardappelschermen waren gewild in militaire kringen. Bij de laatste categorie werden de deelnemers behangen met vier of vijf aardappels, op vaak strategische plaatsen zoals het gezicht en het hart. Pas wanneer de schilfers evan afvlogen was sprake van een geldige treffer of houw. Stempelschermen, drietandschermen en het huidige electrisch schermen zijn de jury later te hulp gekomen.