Opinie

    • Youp van ’t Hek

Ivanhoe

Afgelopen week werd ik getroffen door het bericht dat de heer Gerrit Brokx, de zo succesvolle eerste burger van Tilburg, drie keer per week met zijn opgerolde handdoekje naar het zwembad gaat en daar een kleine drie kwartier helemaal in zijn eentje mag badderen in het gemeentelijke chloor. Gerrit heeft au aan de rug, moet van de dokter veel zwemmen en als hij dat op normale mensentijd zou doen komt hij te laat op zijn werk. Daarom krijgt Gerrit het bad helemaal voor zichzelf. Dat is natuurlijk onzin. Er zijn wel meer ambtenaren die van de dokter moeten zwemmen en die gaan ook gewoon om negen uur 's ochtends achter hun buro zitten. Nee, hier is iets anders aan de hand.

De oppositie heeft terecht vragen in de raad gesteld en door het hoge curiositeitsgehalte hebben die de landelijke pers gehaald. Dat zal de Brokxjes irriteren. Denk je eindelijk uit de Haagse heksenketel weg te zijn, wil je een beetje van je macht genieten in de luwte van wat Brabantse kinkels die niet zeuren over een werkkamerinrichting van een ton, een autostoel van zesendertig ruggen en een paar uur vrij zwemmen in de week en dan lezen je vrienden aan de andere kant van het land dat je toch nog steeds hetzelfde rare CDA-mannetje bent met de wat bizarre God de Vader-trekjes.

Waarom heeft Gerrit drie keer per week het zwembad voor zichzelf?

Eerst ging het gerucht door Tilburg dat hij een paar lachlustopwekkende moedervlekken heeft en dat hij bang is voor de bijnaam 'Dalmatiër', maar dat weiger ik te geloven.

Later hoorde ik dat er door de Tilburgse kroegen mopjes gaan over de geringe zwemkunst van de burgervader, dat hij spartelend aan de hengel van zijn chauffeur hangt en als hij met een plankje zwemt dat hij dat voor zijn eigen hoofd heeft weggehaald. Als er in het Tilburgse café Weemoed een rondje voor de hele zaak wordt gegeven roept men bij het proosten: 'Benen naar de billetjes, wijd, en sluit'.

Ook vertelde iemand mij de anekdote dat Gerrit van zijn Marjolein elke keer een kwartje meekrijgt om te versnoepen en dat hij meestal voor het spekkie gaat, maar dat ook nog wel eens wil afwisselen met een zoute drop. Hij is al een paar keer met een dropsnor op zijn werk gekomen.

Een tante van mijn vrouw is een geboren en getogen Tilburgse en zij vertelde mij dat zij de werkster van de Brokxjes goed kent en zodoende weet dat de heer Brokx nogal buitenproportioneel zwaar is geschapen en dat er geen zwembroek te vinden is die het geslacht Brokx een beetje behoorlijk camoufleert. Hoe Gerrit hem ook weglegt: je blijft verbaasd naar het kruis van de burgemeester turen. Ik geef toe: het is een raar praatje, maar ik citeer de ongetrouwde tante van mijn vrouw. Ik vertrouw haar niet.

Toch moet er een reden zijn waarom Gerrit het Tilburgse zwembad een paar uur per week voor zichzelf krijgt.

Ik weet het inmiddels, maar ik wil u vragen of u het een beetje stil wil houden, daar het voor Tilburgs eerste burger best een beetje sneu is.

Zelfs zijn politieke tegenstanders hebben besloten verder geen vragen meer te stellen en hebben spijt dat ze de kwestie ooit hebben aangeroerd.

Brokx betreedt op maandag, woensdag en vrijdag om acht uur 's ochtends het lege zwembad en dit ligt dan al vol met een paar honderd plastic opblaasbeesten, waaronder twee recente dino's. Tussen al die beesten zit een hele mooie witte zwaan, die heel streng, maar ook heel lief kijkt. Gerrit zit dan een half uurtje op de zwaan met in zijn rechterhand een houten zwaardje en galmt kraaiend van plezier: 'Ivanhoe, Ivanhoe'.

    • Youp van ’t Hek