Eerst 'revenge!' roepen met Ice-T, dan een frietje

Concert: Body Count. Bezetting: Ice-T (zang), D-Roc en Eric C. (gitaren), Mooseman (bas) en Beatmaster V. (drums). Gehoord: 3/11 Brielpoort, Deinze (B).

De schijnwereld van televisieprogramma's als de Cosby Show stemt niet overeen met de werkelijkheid, vindt rapper Ice-T. In de zwarte wijk South Central van Los Angeles worden na elk weekend de doden geteld, als gevolg van gewapende overvallen, drive-by shootings en confrontaties tussen bendeleden en de politie. Deze 'Body Count' was het onderwerp van het gelijknamige nummer op Ice-T's voorlaatste album Original Gangster. Voor het eerst liet de rapper (ware naam: Tracey Marrow) zich hier begeleiden door een voltallige rockband, die vorig jaar het onderwerp werd van een enorme controverse.

Body Count, zoals de groep werd gedoopt, bracht een cd uit met het omstreden nummer 'Cop Killer'. Volgens Ice-T was de gewelddadige tekst niet bedoeld om aan te zetten tot moord op politie-agenten, maar verplaatste hij zich in een personage dat de wraaklust van veel inwoners van South Central moest verbeelden.

Hardcore-rappers als hij nemen nu eenmaal geen blad voor de mond. Ze verkopen miljoenen exemplaren van platen waarop de taal van de straat wordt gesproken. Diverse groeperingen voerden actie om 'Cop Killer' te verbieden, en zelfs George Bush sprak tijdens de verkiezingscampagne vernietigende woorden over de tot dan toe tamelijk onbekende groep.

Ice-T verbrak zijn banden met het uitgeverijconcern Time-Warner, dat onder druk kwam te staan door kritiek van aandeelhouders en politiebonden. Op zijn recente, in eigen beheer uitgebrachte album Home Invasion ventileert hij de stellige overtuiging dat blank Amerika bang is voor de invloed die hij als succesvol rapper uitoefent op de jeugd.

Niet bekend

Nu de storm rond het op latere cd-edities ontbrekende 'Cop Killer' enigszins geluwd is, acht Body Count de tijd rijp voor een Europese tournee die wellicht in december Nederland aandoet. Een uitverkocht concert in het Belgische Deinze trok een publiek van overwegend blanke rockfans, die hun hart konden ophalen aan de agressieve taal die van het podium werd geslingerd.

Loodzware ritmes en onheilspellende gitaaruitbarstingen herinnerden aan de hardrock van Black Sabbath, overgoten met een stroperig sausje van Californische speedmetal en hardcore-punk. Afgezien van een enkele poging tot zingen in het lugubere 'Last Breath', beperkte Ice-T zich tot gespierde rapteksten waarin schuttingwoorden als 'motherfucker' en 'bitch' niet van de lucht waren. Het meest aandoenlijk toonde de stoere rapper zich in een klagerige monoloog over zijn moeilijkheden om met Europese meisjes in contact te komen. Waarop hij losbarstte in het ongekend seksistische 'KKK Bitch', begeleid door snerpende staccatogitaren en beukende drums.

'Revenge!' liet Ice-T zijn Belgische publiek meebrullen tijdens een voorproefje van de volgend jaar te verschijnen cd Born Dead. De realiteit van Los Angeles staat weliswaar ver af van de onze, maar met opzwepende muziek en extreem boze teksten biedt Body Count een manier om stoom af te blazen. Na anderhalf uur moorddadige speedmetal droop iedereen vredig af in de richting van het dichtstbijzijnde frietkot.

    • Jan Vollaard