PvdA-leden A'dam stemmen over kandidatenlijst

AMSTERDAM, 5 NOV. “Ik hoop dat het niet al te bloederig wordt”, had lijstaanvoeder Eberhard van der Laan gezegd. “Laten we de mand met rotte vissen maar meteen op tafel zetten,” zei kandidaat nummero 13 Hugo Levi.

De algemene ledenvergadering van de Amsterdamse PvdA gisteravond dreigde een soort Poolse landdagen te worden. Al wekenlang stond de partij op zijn kop over de 'staatsgreep-achtige' wijze waarop het lokale partijbestuur de kandidatenlijst voor de komende verkiezingen zou hebben opgesteld. De lijst dreigde op zijn kop gezet te worden. En er lag een voorstel om het partijbestuur naar huis te sturen.

Maar toen vannacht om half één de leden uit de overvolle zaal van de Rode Hoed naar buiten stroomden, leek alles weer koek en ei. “In elk huis wordt wel eens met de deuren geslagen. Maar dat mag niet doorklinken tot na de verkiezingen. En ik denk dat u dat allemaal vindt”, zo besloot Van der Laan de vergadering onder een staande ovatie. De lijst was gebleven zoals hij was, en de motie van wantrouwen tegen het bestuur werd niet ingediend.

Het wachten had iets van de nerveus-vrolijke stemming die er bestaat voor de uitslag van een songfestival. Voor het eerst in de partijgeschiedenis was onder de leden een schriftelijk referendum gehouden over de voorgestelde kandatenlijst. Elk lid kreeg een boekje thuisgestuurd met de foto's en een praatje van de voorgestelde kandidaten. De schok onder veel leden was groot toen bleek dat op de verkiesbare plaatsen maar weinig oude bekenden stonden. Oud-fractievoorzitter Annet de Waart stond op de veertigste plaats. Anderen kwamen helemaal niet meer voor. Onder aanvoering van wethouder Piet Jonker werd gesproken van 'wegzuivering' en 'een vernieuwing die zover doorgeschiet dat het vernieling wordt.'

Om tien uur gisteravond zou de uitslag van het referendum bekend worden. Daarna zouden de aanwezigen in de Rode Hoed dan alsnog de kans krijgen om de lijst te amenderen door tegenkandaten te stellen. De tijd werd gedood met toespraken en koffiedrinken. Toen, om half elf kwam het nieuws: 54 procent van de leden had gestemd. De lijst was gebleven zoals de kandidaatsstellingcomissie hem had voorgesteld. Alleen De Waart klom van de veertigste naar de dertiende plaats. Maar zij had zich inmiddels teruggetrokken. Wat nu? Zou de oppositie alsnog tegenkandidaten stellen, of zou de zaal zich neerleggen bij het oordeel van de meerderheid van de leden? Er ontstond grote chaos, geroep en geschreeuw. Tot twee keer toe werd er een tegenkandidaat gesteld, en twee keer verloor deze met meerderheid van stemmen. “Mijn man en ik waren het niet met deze lijst eens”, zegt een oude mevrouw terwijl ze haar stembiljet afscheurt. “Maar de meerderheid heeft nu eenmaal anders besloten. Het moet maar zo blijven zoals het is. We moeten nog lang met elkaar verder.”