Erratum

De Receptie nr 6/ Erratum. T/m 14 nov. Archipel, Vosselmanstraat 402, Apeldoorn. Do t/m zo 13-17u.

De een-na-laatste tentoonstelling in de serie 'Receptie' - over verwantschappen en het uitwisselen van inzichten in de beeldende kunst - die door Archipel in Apeldoorn wordt georganiseerd, is geen vergissing. De stichting STILL uit Rotterdam (bestaande uit F. Finke, Ae. Kliest, Maria Roosen, Q.S. Serafijn en Lauran Schijvens) nodigde ruim tachtig kunstenaars, critici en tentoonstellingsmakers uit binnen- en buitenland uit met het verzoek om een boek op te sturen - het mocht ook een tentoonstellingscatalogus of een periodiek zijn - dat een grote rol in hun leven had gespeeld of nog steeds speelde. Bijna iedereen reageerde en het resultaat daarvan is nu in de vorm van een installatie te zien in Apeldoorn.

De ruimte van Archipel is eenvoudig ingericht: langs de middenas van de zaal staan vitrines met zo'n negentig publikaties die op en naast elkaar zijn gestapeld, of opengeslagen te kijk liggen. In willekeurige volgorde dienen ze zich aan. Herodotus' Historiën naast een catalogus van Francis Bacon; een Suske en Wiske naast een militair wapenboekje. Op ingelijste teksten langs de muren leggen de deelnemers uit waarom ze juist dàt boek hebben ingezonden.

'Erratum' is een tentoonstelling voor boekenliefhebbers, en aangenaam voyeuristisch. De teksten zorgen dat je constant heen en weer loopt, tussen de vitrines met het boek en weer terug naar de tekst. Je leest bondige, zakelijke, cryptische, breedsprakige en emotionele motivaties. A. van de Have, van galerie Torch in Amsterdam, houdt het kort. 'Sociaal artistiek maatschappelijk nog steeds een noviteit,' schrijft hij bij het bladerboekje Post Porn Modernist van Willem de Ridder en Annie Sprinkle. Daan van Golden houdt van de catalogus over Francis Bacon 'vanwege de Van Gogh-studies en de handtekening van Bacon voorin'. En voor Harm Steinbach is een voorpagina van de New York Times betekenisvoller dan een boek - 'It says it all!' Ook Peter Greenaway, Valerie Smith en Jan Hoet doen mee aan 'Erratum'. Maar waar Hoet en Greenaway bij hun inzendingen (resp. een Japanese Magazine Imaginator en Erasmus' Lof der Zotheid) van commentaar afzien, legt Smith omstandig uit waarom ze voor Donna Tartts The Secret History kiest. Ze verslond Tartt omdat '1. It was pure escape from my work; 2. It takes place near where I grew up, and 3. It is about a murder which I am in the mood for.' Dat laatste is niet raar, gezien de lawine van kritiek die Smith te verduren kreeg als organisator van Sonsbeek '93.

    • Lucette ter Borg