Cyberseks en medicijnmannen

Blvd. Tijdschrift, Uitgeverij Blvd., Keizersgracht 576, Amsterdam. 1e nummer, okt 1993. Introductieprijs ƒ 6,50.

Wie op house-muziek feesten nog XTC of andere chemische pillen slikt om high te worden, loopt achter. Er is nu een 'eco-produkt' dat net zo'n prettig gevoel geeft, maar geen depressies naderhand veroorzaakt: Yohimbinum. Een uit de bast van de Afrikaanse boom de yohimbe gewonnen middel, dat in drank gedruppeld kan worden. Afrikaanse medicijnmannen schrijven het al eeuwen voor tegen impotentie. In seksshops is een flesje voor dertig gulden te koop. “Net als bij XTC is er sprake van een verhoogde visuele waarneming gekoppeld aan een erotische stimulans.”

Deze informatie staat te lezen in het nieuwe Nederlandse tijdschrift Blvd., een afkorting die staat voor Boulevard. House-muziek, XTC, ecologisch verantwoorde liefdesdrug: het is duidelijk dat Blvd. op een jong en modern publiek mikt.

Dat blijkt ook uit het voorwoord van de hoofdredacteur, Frank Bierens. Hij heeft het over 'onze mediageneratie', die als geen ander 'de taal der beelden verstaat'. Door de voortschrijdende techniek, biotechnologie, de opkomst van interactieve computers, etc. staan we op de grens van een nieuwe tijd, luidt zijn boodschap. Blvd. treedt die toekomst positief tegemoet: “We zijn de weg niet kwijt, maar de wereld is ingrijpend aan het veranderen. En dat is de oerkracht waaruit Blvd. is ontstaan,” aldus Bierens.

Dat woord 'oerkracht' is veelbetekenend. De Goede Krachten van de Natuur en de allernieuwste technische ontwikkelingen komen in bijna alle stukken in het blad aan de orde. Het is niet alleen terug naar de natuur, maar tegelijkertijd ook voorwaarts in de technologie. High worden van een ecologisch verantwoorde liefdesdrug met de meest geavanceerde cd-walkman op het hoofd, daar gaat het om, het liefst in de buurt van een interactieve computer, aangesloten op een wereldwijd netwerk van geestverwanten. Het is onmiskenbaar de sfeer van de New Age-beweging, die het blad ademt. Stukjes over meditatieve techno-muziek, mysterieuze Inca-gezangen, verhalen over gevaarlijke satansverering in de popmuziek, en de overeenkomst tussen hallucinaties van druggebruikers en zappen op tv horen daar allemaal bij.

Toch is het blad niet alleen maar weeïg New Age dankzij verschillende, toegankelijk geschreven artikelen, zoals Het seksloze orgasme van Dirk van Weelden. Hij filosofeert aanstekelijk over de toekomstmogelijkheden om seks te hebben met computeronderdelen die de gewaarwording van aanrakingen nabootsen: cyberseks. Hester Carvalho schrijft over de Blue Man Group, alternatieve musici uit New York. Theo van Gogh maakte een ietwat pervers maar hilarisch gefingeerd interview met sterverslaggever van het roddelblad Privé, Barbara Plugge.

Minstens zo belangrijk als de inhoud is de vormgeving van Blvd., waarin het beeld (foto's van Inez van Lamsweerde) en een drukke typografie overheersen. Geheel in het verlengde van de New Age-koppeling van natuur en techniek gebruiken de vormgevers onder meer in de computer ingevoerde handgeschreven letters.

    • Paul Steenhuis