GEEN SPIJTBETUIGING

Met het artikel van Jan Bank, over het koloniaal trauma (NRC Handelsblad, 30 oktober) ben ik het eens, maar de discussie die telkenmale boven water komt, of de regering Drees in de jaren na de capitulatie van Japan wel of niet troepen naar het voormalige Nederlands Indië had moeten sturen blijft jammer genoeg een heet hangijzer.

Wel of niet? De Nederlandse regering was verantwoordelijk voor het wel en wee van de Nederlanders en overige bevolkingsgroepen in Indië. Na de Japanse capitulatie heeft de bevolking van Nederlands Indië geen bevrijding gekend, aangezien door een gezagsvacuüm onmiddellijk de Indonesische revolutie uitbrak, en in deze periode meer Nederlanders, Indische Nederlanders, Chinezen en zelfs Indonesiërs werden vermoord, dan in de Japanse periode. De Japanners werden verzocht door de geallieerden, om orde en veiligheid te garanderen, omdat geallieerde en Nederlandse troepen ontbraken. Gekker kon het niet!

Ik ben nog altijd de OVW'ers en mariniers uit het eerste uur dankbaar, dat ze vrijwillig het KNIL kwamen versterken, die in de Japanse kampen nog aan het bijkomen waren van de ontberingen als gevangene. De burgers waren overgeleverd aan de Indonesische extremisten, die in de bersiap periode (revolutie) de Nederlanders in en buiten de kampen en pro-Nederlandse bevolkingsgroepen te lijf gingen.

Het is daarom juist, dat de regering Drees, misschien wel wat laat, Nederlandse troepen zond om de bevolking te beschermen, aangezien duizenden Nederlanders als gijzelaars werden vastgehouden in Indonesische gevangenkampen. De laatsten werden bevrijd in 1947, twee jaar na de capitulatie van Japan. Misschien hadden de twee politionele acties wel voorkomen kunnen worden, als de Nederlandse regering sneller de Soekarno-regering had erkend. Het direct sturen van troepen na de capitulatie van Japan om de rechtsorde in het voormalige Nederlands Indië te herstellen is juist en verontschuldigingen zijn misplaatst.

    • Th. Kappers